LENGTE: 17 km
VERTREKPUNT: Aan de kapel van Saint­Marcoult, deelgemeente van Silly in de
provincie Henegouwen.
AANDACHTSPUNTEN: Wandeling zonder moeilijkheden. De paden in het bos zijn
dikwijls modderig en enkele graspaden tussen akkers kunnen ’s zomers wat
overwoekerd zijn.
TOPOGRAFISCHE KAARTEN NGI: 38/3­4 en 38/7­8 (1:25.000)

Het Maquis van Saint­Marcoult

SAINT­MARCOULT

Saint­Marcoult is een dorp in de gemeente Silly in de provincie Henegouwen. Het
was een roemrijk oord voor het verzet tijdens de tweede wereldoorlog. Het Maquis
van Saint­Marcoult is een uitgestrekte vlakte waar met parachutes materiaal,
waaronder wapens, werd gedropt voor het geheime leger. Men kon het vliegtuig zien
aankomen van op 8 kilometer afstand. Het verhaal van de verzetslui die zich langs
de bospaadjes in het donker naar het Maquis begaven, het radiocontact met het
vliegtuig, de brandende toortsen die de droppinglijn markeerden, dit verhaal wordt
levendig gehouden met de zgn. ‘MaquisStory’, een scenografische en interactieve
permanente tentoonstelling in de kapel van Saint­Marcoult. Voor een bezoek neem
je contact met de toeristische dienst van Silly. Op het einde van de wandeling kijk je
uit over het uitgestrekte Maquis.
Vandaag is het zeer stil in het dorp. Alleen op de laatste zondag van april is er de
jaarlijkse meiviering waarbij het goede weerseizoen ingeleid wordt. Een eik wordt in
het bos geveld en ontdaan van zijn takken en wordt dan met behulp van ladders en
vele helpende handen rechtop geplaatst en opnieuw geplant. Een bizarre traditie.
Het Bois de Silly, Bois de Ligne en het Bois d’Enghien zijn aaneengesloten
bosgebieden en vormen een uitgestrekt woud. Het betreft een gemengd bos met
veel beukenmaar ook veel andere boomsoorten. Het Bois de Silly en het Bois

d’Enghien zijn publiek en de wegen en paden zijn er toegankelijk. Het Bois de Ligne
ligt er middenin en is in privé­bezit, er is slechts één pad open voor het publiek, het
‘Sentier du Bois de Ligne’. Het pad werd in 2010 in ere hersteld, het is een droom
van een wandelpad, met gras begroeid en kriskras door jong opschietend bos. Dit
pad wordt in deze tocht twee maal bewandeld, in beide richtingen een even
schitterende ervaring.
Van bij de eerste blik op de wandelkaart valt de grillige en onconventionele vorm op
van dit wandelparcours. Met deze vorm hebben we alle mooie paden in het bos
kunnen opnemen. Om alle mooie toegangspaden tot het bos te kunnen bewandelen,
moeten we het bos twee keer voor een tijdje verlaten, een keer langs het gehucht
met de sprekende naam ‘Culot des Trippes’ en een andere keer langs het dorp
Graty. Op het dorpsplein van Graty snuif je nog de sfeer op van honderden jaren
geleden, de grote kerk en het kasteel erachter laten vermoeden dat hier ooit meer
activiteit was. Vandaag is alles er stilgevallen, behalve als er op het plein gekaatst
wordt. De linde bij de kerk is een ideale rustplaats.
De wandeling volgt hoofdzakelijk boswegen en bospaden. Daarnaast enkele paden
langs de rand van weiden en akkers, rond de dorpen en gehuchten wat asfaltwegen.
Er zijn veel rustplaatsen met banken langs de route maar voor drankgelegenheden
zal je naar Silly moeten. Rond het marktplein, met de oude linden geplant in 1756,
vind je verschillende cafés en terrasjes. Op zondagochtend is er trouwens een
gezellig marktje en als je geluk hebt wordt er na de middag het kaatsspel gespeeld.
Je kan voor of na de wandeling Silly met de wagen bezoeken of je kan het eerste
stuk van de wandeling uitbreiden en via de GR123 naar Silly stappen, twee
kilometer verder. Je moet achteraf dan weer terug om aansluiting te vinden met de
wandeling, in totaal wordt de tocht dus 4 kilometer langer.

BESCHRIJVING

Door het Bois de Silly
Met de rug naar de kapel vertrekt de wandeling naar rechts, over de hoofdweg. De
Rue Haut Buisson laat je rechts liggen, je gaat rechtdoor. Je kan ook rechts naast de
kerk vertrekken via het Sentier du Mai en zo via de Rue Haut Buisson op de
hoofdweg uitkomen. Voorbij de Rue Haut Buisson draait de hoofdweg naar rechts en
daalt af, jij houdt hier links aan op een asfaltweg die het dorp uit loopt. Je passeert
het bord dat het einde van de bebouwde kom aanduidt, vijfentwintig passen voorbij
dit bord verlaat je de asfaltweg. Aan de rechterkant van de weg zoek je een smal
paadje. Dat is in begin wat overgroeid, volgt dan een tijdje de bosrand en daalt dan
in het bos af naar een valleitje waarin een beekje loopt. Het pad steekt het beekje
over en leidt naar een kapot asfaltwegje door het bos, er staat hier een schitterend
geplaatste picknicktafel. Maar het is nog veel te vroeg en er komen nog veel
rustplekken langs de wandeling.
Je volgt rechtdoor het asfaltwegje en je loopt het bos uit. Bij de bosrand sla je
linksaf en je volgt het asfaltwegje dat langs de bosrand loopt. Wat verder loopt er
links een prachtige weg het bos in, wij hadden deze weg wat graag in de wandeling
opgenomen maar de toegang is verboden. Wie zich aan de regels wil houden, volgt

www.originelewandelingen.be

versie 1 ­ juli 2016

p1

dus onze wandeling verder langs de asfaltweg. Waar aan de rechterkant van de weg
het bos begint, zie er links een mooi bospad dat begint bij een informatiebord en
een bank. Je neemt dit pad niet, nu nog niet, straks wordt je duidelijk waarom. Wij
wandelen graag nog 150 meter verder over de asfaltweg en nemen dan het eerste
pad aan de rechterkant, naast een private toegangsweg. Het pad is kaarsrecht en
onderdeel van een GR­route. Je moet goed uitkijken naar een geïsoleerde beuk die
rechts van het pad staat.
(Wie de wandeling wil verlengen met een uitstapje naar Silly, slaat bij deze beuk
niet rechtsaf maar volgt de GR­route verder, nog even het bos in, dan over een
straatje en ten slotte door een vochtig weidegebied langs een beekje. De rood­witte
tekens leiden je veilig naar Silly. Na een halte op het dorpsplein volg je deze route
weer terug tot aan de geïsoleerde beuk.)
Bij deze beuk verlaat je het pad aan de rechterkant. Op de achterkant van de
geïsoleerde beuk vind je misschien nog in oude witte verf de letters ‘ASO’ en een
verbleekte blauwe pijl. De blauwe pijl wijst naar het kleine pad dat je moet volgen.
Een leuk bospaadje is dit, dwars door de lage begroeiing in het bos. Het paadje
brengt je weer op de gekende asfaltweg bij het informatiebord en de bank, steek de
asfaltweg over en dit keer neem je wel het bospad dat hier vertrekt.
Het pad daalt, steekt een beekje over en eindigt op een asfaltwegje door het bos.
Links in het struikgewas zie je nog een oud bord dat een sentier ornithologique
vermeldt. Hier komt ook de weg uit waarvan de toegang verboden was, weet je
nog? Volg de asfaltweg even naar links. Alhoewel er niet veel verkeer rijdt op deze
weg, raden we toch aan voorzichtig te zijn wegens de vele bochten, het groen dat de
zichtbaarheid beperkt en de soms domme chauffeurs.

Door het Bois de Ligne
Niet veel verder verlaat je de weg: net voor een driehoekig pleintje met
picknicktafels sla je rechtsaf in een grasweg. Hier begint het Sentier du Bois de
Ligne. Het schitterende pad loopt door jong bos. Je loopt hier door een privé­bos en
het is geen probleem om op het juiste pad te blijven. Alleen net voorbij een gekapte
zone met aanplant van eiken, er staat hier een bordje van het Sentier du Bois de
Ligne, moet je even uitkijken: het te volgen smalle pad loopt links van een
ontginningsweg verder. Het eerste deel van het sentier eindigt op een grasweg.
Even linksaf over de grasweg en wat verder weer rechtsaf. Het pad loopt nu een
volwassen bos in. Je komt bij een informatiebord en een brede bosweg. Een brave
meneer, bijgenaamd ‘Biloute’, wijst de weg. Je steekt inderdaad de brede bosweg
over en vervolgt over een bospad. Driekwart kilometer hou je dezelfde richting aan,
tot het pad eindigt op een brede kaarsrechte kiezelweg door het bos, de zgn.
Chemin Royal. Rechtsaf.

Door de velden naar Graty
We verlaten nu voor een tijd het bos. De kiezelweg brengt je tussen de villa’s op een
asfaltweg die je een kort eindje rechtdoor volgt. Bij de bosrand eindigt de bebouwde
kom, je slaat linksaf in een doodlopend gedeelte van de Rue du Veneur. In een
bocht naar links staan enkele huizen, je verlaat hier de weg en loopt rechtdoor in

www.onverhard­wandelen.be

p2

www.originelewandelingen.be

versie 1 ­ juli 2016

www.onverhard­wandelen.be

een pad onder een elektriciteitsleiding. Het pad loopt door een mooi landschap langs
velden en akkers, langs een boerderij, en brengt je in het dorp Graty, je ziet de kerk
al van ver staan. Het laatste gedeelte van het pad werd door de leerlingen van de
plaatselijke school ingericht om de biodiversiteit te vergroten, een mooi project. Je
komt uit op de hoofdweg door het dorp naast de Ruisseau de Boussemont. Rechtsaf
over de hoofdweg en wat verder linksaf in de Place de Graty. Links een opmerkelijk
huis uit de achttiende eeuw, het Maison Mouton d’Or. Aan de kerk staat een bankje
bij een linde. Een fijne plek voor een pauze. De tijd is hier blijven stilstaan en je kan
hier zalig wegdromen. En die linde, die straalt echt geluk uit. Och kom,
melancholische zot, we moeten verder. Wat weet jij trouwens over bomen, wie weet
is het wel een linde?
Links naast de kerk ga je een paadje op. Je krijgt zicht op het kasteel en het
omliggende park. Bij een hek van het kasteeldomein volg je links een mooie dreef.
Op het einde van de dreef linksaf over de weg. Er volgen nu drie stukjes asfalt, eerst
tot op de hoofdweg, dan naar rechts over de hoofdweg en dan de eerste straat links,
de Rue du Meunier. De weg stijgt en maakt een bocht naar links. Bij nummer 21
verlaat je de weg en je neemt aan de linkerkant een grasweg die toegang geeft tot
een akker. Het Sentier du Balcon loopt links langs de rand van de akker en biedt je
prachtige vergezichten. Na een overgroeid stukje tussen hagen langs enkele tuinen
eindigt het pad op een asfaltweg. Steek de weg schuin links over en volg het pad dat
aan de rechterkant langs de rand van de tuin van een witte villa loopt. Het pad loopt
voorbij het huis het bos in.

Door het Bois d’Enghien
Het mooie pad is smal en recht. Je loopt het volledige pad uit, onderweg is er één
keer een kruising met een ander pad (hier kom je later op deze wandeling van
rechts) maar je gaat dus rechtdoor en blijft het rechte pad volgen. Bij een brede
kiezelweg steek je gewoon over en je volgt verder een smal en mooi pad. Je komt
bij een kapelletje in het bos, de Chapelle Notre­Dame des Affligiés. Waarom zou je
hier droevig worden? Een boom dient als ideale bank en je kan hier de diepe rust
van het bos inademen.
De bosweg bij de kapel steek je over en je gaat verder over alweer een prachtig
smal pad. Het pad daalt en eindigt bij de bosrand. Je kijkt hier uit over prachtige
akkers met ruisende populieren. Sla rechtsaf over de stijgende kiezelweg en je loopt
snel weer het bos in. Je komt bij een kruispunt van grote boswegen, één links en
twee rechts. Je neemt geen van deze boswegen maar je steekt het kruispunt over
en je gaat aan de overkant een volgend smal pad op. Het wordt misschien eentonig,
maar dit Sentier du Culot du Bois is weer een schitterend pad. Het pad brengt je bij
de bosrand waar je verder kan over een pad tussen afsluitingen. Je komt bij enkele
huisjes, prachtig afgelegen. Ga rechtdoor over de brede met gras begroeide weg.
Waar de weg een bocht naar links maakt, verlaat je hem en je loopt in dezelfde
richting verder over een graspad tussen afsluitingen. Het pad eindigt op een
kruispuntje. Rechtsaf over de stijgende asfaltweg. Boven kom je op een volgend
kruispunt met een klein kapelletje, je volgt hier de Lekkernijstraat naar rechts. Bij
een grotere kapel volg je de asfaltweg naar rechts. Weldra kom je weer aan het bos.

www.originelewandelingen.be

versie 1 ­ juli 2016

p

3

Verlaat de weg waar hij een bocht naar links maakt, er loopt hier een mooi pad het
bos in. Let op dat je niet de weg neemt die buiten het bos langs de bosrand loopt,
maar het pad dat in het bos loopt, in het begin evenwijdig met de bosrand. Dit pad
loopt door een van de meest afgelegen delen van het bos. Het pad kronkelt en leidt
je door twee beekvalleitjes, bij het tweede beekje is de passage meestal nogal
modderig. Het pad kronkelt verder door het bos en brengt je bij een brede bosweg,
gewoon oversteken en het pad verder volgen. Verder dwars je een smal en recht
pad (dat je eerder bewandelde, maar wie houdt het nog bij?) en je volgt nu een wat
minder bewandeld pad. Het begin van het pad loopt tussen naaldbomen, verderop
loopt het in zeer open beukenbos. Het pad eindigt samen met een andere bosweg op
een kaarsrechte kiezelweg, dit is weer de Chemin Royal. Volg deze Koninklijke weg
naar links.

Door de bossen naar het Maquis
Voorbij een slagboom kom je bij een informatiebord dat je al kent. Sla hier rechtsaf
en volg hetzelfde pad als eerder op de wandeling, maar nu in de andere richting. Je
komt weer bij Biloute en volgt opnieuw het Sentier du Bois de Ligne, ook in de
andere richting, tot bij de asfaltweg. Volg de asfaltweg naar rechts, langs het
driehoekig pleintje met picknickbanken. Na een halve kilometer komen er vlak na
elkaar twee boswegen van rechts. De eerste is verboden, de tweede neem je. De
weg wordt snel een pad dat stijgt tussen jonge aanplant. Boven ga je rechtdoor het
bos in. Bij enkele huizen ga je rechtdoor over de asfaltweg. Links een prachtig
vergezicht. Op een kruispunt heb je het Maquis van Saint­Marcoult voor je liggen.
Als de gewassen niet te hoog staan, heb je een prachtig uitzicht op deze vlakte.
Linksaf, je ziet de kapel van Saint­Marcoult al liggen, de Rue Haute Pensée brengt je
er naartoe.

www.onverhard­wandelen.be

www.originelewandelingen.be

versie 1 ­ juli 2016

p4

Sentier du Bois de Ligne