Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ 

 

 

Επιμζλεια: Νατάςα Μαλά 

 

Αρ.Μθτρϊου: 13400200800414 

 

Μάκθμα: Συνταγματικό Δίκαιο 

 

Διδάςκοντεσ:κοσ Δθμθτρόπουλοσ, κα Αντωνίου,κοσ  Ευςτρατίου 

 

Σχολι: ΝΟΡΕ 

Τμιμα: Νομικισ 

 

Ακαδθμαικό ζτοσ: 2012-2013 

 

 

Περιεχόμενα 

1. Ειςαγωγή.........................................................................ςελ.4 

 

2. Σεβαςμόσ ςτο Σφνταγμα................................... 

Α)Ζννοια Συντάγματοσ και διαςτάςεισ.............................ςελ.6 

Β)Άρκρο 120 παρ.2...........................................................ςελ.8 

Γ)Διευκρίνιςθ εννοιϊν(Σεβαςμοσ, υπακοι κλπ).............ςελ.9 

Δ)Εγγυιςεισ τιρθςθσ του Συντάγματοσ..........................ςελ.11 

 Ρρολθπτικζσ 
 καταςταλτικζσ 

Ε)Λδιαίτερεσ εκφάνςεισ τθσ Υποχρζωςθσ Σεβαςμοφ.......ςελ.12 

 Ρροεδροσ τθσ Δθμοκρατίασ, όρκοσ και γενικό κακικον ,Αναπομπι Νόμου, 

ποινικι ευκφνθ 

 Κυβζρνθςθ, Ρροςυπογραφι πράξεων του ΡρΔ, ποινικι ευκφνθ υπουργϊν 
 Βουλευτζσ, όρκοσ 
 Κιρυξθτθσ χϊρασ ςε κατάςταςθ πολιορκίασ 
 Θ πίςτθ των δθμοςίων υπαλλιλων. 
 Οι Δικαςτζσ και ο ζλεγχοσ τθσ Συνταγματικότθτασ των Νόμων από τα 

δικαςτιρια. 

 Το δικαίωμα αντίςταςθσ. 
 
 

 

3. Δικαίωμα αντίςταςησ.................................... 

Α) Άρκρο120 παρ.4............................................ςελ.17 

Β) Λςτορικά.........................................................ςελ.17 

Γ) Ρρουποκζςεισ άςκθςθσ του δικαιϊματοσ  αντίςταςθσ 

Γ1.Κατάλυςθ......................................................ςελ.18 

Γ2.Επιχείροφμενθ κατάλυςθσ............................ςελ.20 

Γ3.Βίαιθ επιχείρθςθ κατάλυςθσ........................ςελ.21 

Γ4.Φορζασ κατάλυςθσ........................................ςελ.22 

Δ) Σκοπόσ............................................................ςελ.23 

Ε) Το δικαιϊματοσ και το Κακικον αντιςταςθσ..ςελ.23 

Στ)Φορεάσ δικαιϊματοσ αντίςταςθσ..................ςελ.25 

Η) Αντίςταςθ με κάκε μζςο.................................ςελ.25 

 
4. Α.Συμπεράςματα..........................................ςελ27 
Β.Περίληψη 

 

 
5. Βιβλιογραφία...............................................ςελ.28 

 
 
 
 

 

Εισαγωγή 

Αντικείμενο τθσ παροφςασ εργαςίασ είναι θ μελζτθ του Σεβαςμό του Συντάγματοσ 
και το δικαίωμα αντίςταςθσ, τα οποία εκφράηονται ιδιαίτερα ςτθν ακροτελεφταια 
διάταξθ του Συντάγματοσ  ςτοΆρκρο120 παρ.2: O ςεβαςμόσ ςτο Σφνταγμα και τουσ 
Νόμουσ που ςυμφωνοφν με αυτό και θ αφοςίωςθ ςτθν Πατριδα και τθ Δθμοκρατία 
αποτελοφν κεμελιϊδθ υποχρεϊςθ όλων των Ελλινων. Και ςτθ παρ.4: Η τιρθςθ του 
Συντάγματοσ επαφίεται ςτον Πατριωτιςμό των Ελλινων, που δικαιοφνται και 
υποχρεοφνται να αντιςτζκονται με κάκε μζςο εναντίον οποιουδιποτε επιχειρεί να το 
καταλφςει με τθ βία. 

κα αςχολθκοφμε λοιπον με το ςεβαςμό του Συντάγματοσ και τισ διαιτερεσ εκφάνςεισ 
αυτου του αξιϊματοσ και κα επικεντρωκοφμε κυρίωσ ςτο δικαίωμα και κακικον 
αντίςταςθσ που ςκοπό ζχει τον ςεβαςμό του Συντάγματοσ.Αρχικά κα προςεγγίςουμε 
τον «Σεβαςμό ςτο Σφνταγμα» όπωσ κατοχυρϊνεται ςτο αρκρο120 παρ.2 του 
Συντάγματοσ.  Για να είμαςτε ςυνεπισ με τθ νομικι επιςτιμθ  κα ξεκινίςουμε 
προςδιορίηοντασ το αντικζιμενο του Σεβαςμου δθλαδι το Σφνταγμα . Στθ ςυνζχεια 
κα αποςαφθνίςουμε τθν ζννοια του Σεβαςμοφ , μια ζννοια που κα μασ απαςχολεί ςε 
όλθ  τθν εργαςία. Επίςθσ, Κα αναφερκοφμε ςτισ εγγυιςεισ διαςφάλιςεισ του Σ και κα 
επιςθμάνουμε τισ ιδιαίτερεσ εκφάνςεισ του Σεβαςμοφ αυτοφ ςτισ οποίεσ 
ςυγγαταλεγεται και το Β’ μζροσ τθσ μελζτθσ αυτισ, το Δικαίωμα αντίςταςθσ. 

Στθ ςυνζχεια ςτο Β’μζροσ  τθσ εργαςίασ κα μελετιςουμε το «Δικαίωμα αντίςταςθσ» 
όπωσ ορίηεται ςτο άρκρο120 παρ.4 του Σ. Αρχικά Κα δουμε το ιςτορικό 
πλαίςιουιοκετθςθσ τθσ εν λογω διάταξθσ που κεωρϊ ότι κα μασ βοθκιςει καλφτερα 
ςτθν καανόθςθ του δικαιϊματοσ-κακικοντοσ αντίςταςθσ. Επιπλζον κα αναλφςουμε 
τισ προυποκζςεισ άςκθςθσ του δικαίϊματοσ-επιβολισ τθσ υποχρζωςθσ αντίςταςθσ, 
που είναι θ κατάλυςθ, θ επιχειροφμενθ κατάλυςθ, θ βίαιθ κατάλυςθ και το 
υποκείμενο τθσ κατάλυςθσ. Ακόμθ  κα αναπτυχκεί περαιτζρω θ το δικαίωμα 
αντίςταςθσ ωσ λειτουρικό δικαίωμα, το ότι δεν αποτελζι απλά δκαίωμα αλλά και 
υποχρζωςθ.Τζλοσ αναφζρονται οι μορφζσ αντίςταςθσ,πακθτικι και ενεργθτικι. 

 

Είναι φανερό ότι όλα αυτά τα ηθτιματα είναι δφςκολο να αναλυκοφν και να 
ςκιαγραφικοφν ςτο πλαίςιο αυτθσ τθσ εργαςίασ. Θα προςπακιςω παντωσ  να τα  
προςεγγίςω οςο το δυνατό καλφτερα. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Σεβασμός στο Σύνταγμα. 

Γηα λα κπνξέζνπκε λα αληηιεθζνύκε θαη λα πξνζεγγηζνπκε θαιύηεξα ην αληηθείκελν ηεο  παξνύζαο 
εξγαζίαο, ζα ήηαλ ρξήζηκν λα πξνζδηνξίζνπκε ηη εηλαη ζπληαγκα? Καη ζηε ζπλέρεηα ζα θαηαιάβνπκε 
γηαηη απαηηείηαη ζεβαζκόο, ηη εηλαη ν ζεβαζκνο? θαη πωο εμαζθαιίδεηαη. 

Α. Ζννοια του Συντάγματοσ και διαςτάςεισ 

Ξεκινοφμε λοιπον με τον οριςμό του τι αποτελει Σφνταγμα και ποιεσ οι διαςταςεισ 
του. 

Σφνταγμα είναι ςφνολο κεμελιωδων κανόνων δικαίου.Αυτι αποτελζι τθν ευρφτατθ 
εννοια του Συντάγματοσ.   

Συμφωνα με τθν παραδοςιακι ζννοια Σφνταγμα (υπο ευρεία ζννοια) είναι ςφνολο 
κανόνων, γραπτϊν ι αγραφων, ιπιων ι αυςτθρϊν, τυπικά ανϊτερων ι ιςοδφναμων 
προσ το κοινό δικαιο, που ρυκμίηουν τθ μορφι του κάτουσ, τθν οργάνωςθ και τα 
όρια τθσ κρατικισ εξουςίασ. Ακολουκεί δθλαδθ τθν δυαδιςτικι αντίλθψθ κατα τθν 
οποία τυπικό(που εχει περιβλθκει γραπτο τφπο) και ουςιαςτικο Σφνταγμα(που δεν 
ειναι γραπτο και αποτελει ςφνολο κανονων δικαιου που ρυκμίηουν τθν οργανωςθ 
και τθ λειτουργια του κράτουσ) είναι δυο διαφορετικα είδθ Συνταγμάτων, 
αυκυπόςτατα

1

 

Σφνταγμα (υπό ςτενι εννοια-ςυχρονθ-νομικθ)ειναι ο γραπτόσ ςε ιδιαίτερο κείμενο 
διατυπωμζνοσ, υπζρτατοσ, γενικόσ, κακολικόσ, κεμελιϊδθσ νόμοσ που ζχει τεκεί 
μεειδικι διαδικαςία, ρυκμίηει τθ κοινωνικοπολιτικοοικονομικι ηωθ και ζννομθ τάξθ, 
ζχει αυξθμζνθ τυπικι δφναμθ και μεταβαλλεται με διαδικαςία δυςχερζςτερθ τθσ 
προβλεπόμενθσ για τουσ κοινοφσ νομουσ, των οποίων ιεραρχικά προϊςταται. 
Ακολουκεί τθν Μονιςτικθ αντιλθψθ κατα τθν οποία τφποσ(corpus) και ουςία(animus) 
είναι αδιαίρετα, αδιαχϊριςτα, δεν μπορει ναυπαρξει Συνταγμα χωρίσ τθν ςυνδρομι 
τφπου και ουςίασ.

2

 

Το ελλθνικο Σφνταγμα αποτελεί ενα ςφγχρονο Σφνταγμα. HΟυςιαςτικι 
διάςταςθαποτελείτε από ςφνολο κανόνων δικαιου, που αναφζρεται ςτο περιεχόμενο 

                                                           

1

 Α.Γ Δμθτρόπουλοσ, Σφςτθμα Συνταγματικοφ Δικαίου 2011,ςελ.200 

2

 Α.ΓΔμθτρόπουλοσ, Σφςτθμα Συνταγματικοφ Δικαίου 2011, ςελ.214 και 222 

 

του ςυνταγματικοφ κανόνα δικαίου.

3

Σφμφωνα με αυτθ τθν διάςταςθ το Σφνταγμα 

είναι Γενικόσ Νόμοσ είναι ςφνολο κανόνων δικαιου, ουςιαςτικά το Σφνταγμα κζτει τισ 
γενικζσ και κεμελιϊδεισ ρυκμίςεισ και ο Νόμοσ τθσ εξιδικεφει.Είναι ο κεμελιϊδθσ 
Νόμοσ, ο νομοσ ςτον οποίο υπάρχουν οι κεμελιϊδεισ και οι βαςικότεροι κανόνεσ τθσ 
εννομθσ τάξθσ.- είναι το κεμζλιο τθσ εννομθσ τάξθσ. Τζλοσ είναικακολικόσ Νόμοσ, 
διοτι ρυκμίηει ολθ τθν εννομθ τάξθ, τοςο τθν δθμοςια όςο και τθ ιδιωτικι 
περιοχι.ΘΤυπικι διαςταςθ αποτελεί τθν εξωτερικι εμφάνιςθ και κζςθ του 
Συντάγματοσ ςτο ολο δικαίκο ςφςτθμα.

4

 Σφμφωνα με αυτθ είναι ο υπζρτατοσ Νόμοσ 

του Κράτουσ, βριςκεται ςτθν κορυφθ τθσ ιεραςρχίασ και ειναι τυπικά ανϊτεροσ απο 
το κοινό δίκαιο. Είναι γραπτόσ Νόμοσ διατυπωμζνοσ ςε ιδιαίτερο κείμενο. Και τζλοσ 
είναι αυςτθρόσ διοτι τικεται και ανακεωρείται απο τθ ςυντακτικι εξουςία κατα 
δυςχερζςτατθ διαδικαςια απο αυτθ των νόμων. 

Από τθν ανωτζρω κεωριτικι προςζγγιςθ του Συντάγματοσ ςυνάγεται ότι το Σφνταγμα 
αποτελεί το κεμζλιο τθσζννομθσ τάξθσ αφου πάνω του ςτθρίηεται όλθ θ ζννομθ τάξθ. 
Είναι ο κεμελιϊδθσ Νόμοστθσ δικαικισ μασ τάξθσ, δθλαδθ ο Νόμοσ του κράτουσ ςτον 
οποίο περιζρχονται οι κεμελιϊδεισ βαςικοί κανόνεσ τθσ ζννομθσ τάξθσ. ΢υκμίηει τθ 
κοινωνικοοικονομικθ και πολιτικθ ηωθ, πάνω ς’αυτο ςτθρίηονται οι νόμοι, οι 
αποφαςεισ και οι πράξεισ τθσ διοίκθςθσ, τα ατομικοκοινωνικοπολιτικά δικαιϊματα.
Γι’ 
αυτό δεν είναι τυχαίο και θ υπεροχι του  από τουσ υπόλοιπουσ κανόνεσ τθσ ζννομθσ 
τάξθσ, δεν υπάρχουν άλλοι κανόνεσ  ανϊτεροι από αυτόν. Εκ τθσ κεμελιϊδουσ 
ςθμαςίασ του προκφπτει θ υποχρζωςθ τιρθςθσ του.Κεςπίηεται για να τθρείται. 

Τι όμωσ εννοφμε όταν αναφερόμαςτε ςτο Σφνταγμα?Λζγοντασ Σφνταγμα εννοφμε τισ 
κεμελιϊδθσ αρχζσ, χωρισ τισ οποίεσ δεν μπορεί να γίνει καν λόγοσ για Σφνταγμα και 
οι οποίεσ αποτελοφν τον ςκλθρό πυρινα του Συντάγματοσ ο οποίοσ δεν μπορεί να 
ανακεωρθκεί είναι : θ αρχι τθσ Λαικισ Κυριαρχίασ και θ αρχι του απαραβιαςτου τθσ 
ανκρϊπινθσ αξίασ. Θ αρχι τθσ Λαικισ κυριαρχίασ διαςφαλίηεται από τισ οργανωτικζσ 
βάςεισ και τθ μορφι του πολιτεφματοσ και οι οποίεσ οργανϊνονται ςτο Σφνταγμα. 
Και τζλοσ το απαραβίαςτο τθσ ανκϊπινθσ αξίασ εξειδικζυουν κεμελιϊδθ δικαιϊματα 
που προβλζπονται ςτο Σ φνταγμα. 

                                                           

3

Α.Γ. Δμθτρόπουλοσ, Σφςτθμα Συνταγματικοφ Δικαίου 2011, ςελ.236 

4

 Α.Γ. Δμθτρόπουλοσ, Σφςτθμα Συνταγματικοφ Δικαίου 2011, ςελ.255 

 

 

 

Β.Το άρθρο 120 παρ.2 

 

 Το Άρθρο120 παρ.2 ορίηει ότι:O ςεβαςμόσ ςτο Σφνταγμα και τουσ Νόμουσ που 

ςυμφωνοφν με αυτό και θ αφοςίωςθ ςτθν Πατριδα και τθ Δθμοκρατία αποτελοφν 
κεμελιϊδθ υποχρεϊςθ όλων τσν Ελλινων.
 

Η ακροτελευτια αυτι διάταξθ του Συντάγματοσ επιβάλλει ζνα γενικό κακικον 
υπακοισ-ςεβαςμοφ ςτο Σφνταγμα, δεν κατοχυρϊνει ζνα δικαίωμα αλλά επιβάλλει 
μια Θεμελιϊδθ υποχρζωςθ, μια τόςο ςθμαντικι υποχρζωςθ, οπου πάνω τθσ κα 
βαςιςκεί θ εξαςφάλιςθ τιρθςθσ του Συντάγματοσ. Ο «Σεβαςμόσ»
 του Συντάγματοσ  
νοείται ωσ Υπακοι, ωσ μθ παράβαςθ του. Δθλαδθ Η ςυμμόρφωςθ προσ επιταγζσ 
κάποιου προςϊπου ι γενικά ςτουσ κανόνεσ του ςυνόλου ζςτω κι’ αν αυτζσ ζρχονται 
ςε αντίκεςθ με τισ επικυμίεσ του ατόμου και θ μεταβολι τθσ πεποικιςεωσ ι του 
τρόπου ςυμπεριφοράσ του ϊσ ςνζπεια πίεςθσ που του αςκείται από κάποια εξουςία. 

 

Εφοςον εχουμε ορίςει ποια είναι θ υποχρζωςθ, πρ ζπει να ορίςουμε και υποκείμενο 
τθσ υποχρζωςθσ αυτισ.Ποιοι οφείλουν να ςζβονται το Σφνταμα?Ορίηεται  ςτο Σ120 
παρ.4 οτι αποτελεί κεμειϊδθ υποχρζωςθ όλων των Ελλινων πολιτϊν αδιακρίτωσ. 
Αφορά ολουσ όςουσ ζχουν τθν Ελλθνικι ικαγζνεια , ςφμφωνα (και απορρζει απο το 
αξίωμα “protectiontrahitsubjectionemetsubjectiontrahitprotectionem”{θ προςταςία 
φζρνει τθν υποταγι και θ υποταγι φζρνει τθν προςταςία}.

5

Ζλλθνεσ πολίτεσ Σφμφωνα 

με το αρκρο4 παρ.3 εδα’ είναι όςοι ζχουν τα προςόντα που ορίηει ο Νόμοσ. 

 

Ο ςεβαςμόσ αυτόσ ςυνιςτά βαςικό αξίωμα που δεςμεφει όλεσ τισ εξουςίεσ 
νομοκετικι, δικαςτικι και διοικθτικι.Ο ςεβαςμόσ και θ προςταςια του Συντάγματοσ 
είναι ο πυρινασ γυρω από τον οποίο περιςτρζφονται οι μερικότερεσ εξουςίεσ 

                                                           

5

 Α.Μ. Ραντελι, Εγχειρίδιο Συναγματικοφ Δικαίου 2007, ςελ.27 

 

κρατικϊν οργάνων και πολιτϊν.Αυτό γίνεται εμφανζσ και με τον όρκο υπακοισ  που 
δίνουν ςτο Σφνταγμα ο πρόεδροσ τθσ Δθμοκρατίασ(αρκρο33 παρ2 Σ), οι 
Βουλευτζσ(αρκρο 59 παρ.1 Σ), Ππωσ επίςθσ και με το άρκρο87 παρ.2 Σ, το οποίο 
ορίηει ότι οι δικαςτζσ δεν είναι υποχρεωμζνοι να ςυμμορφϊνονται με διατάξεισ που 
ζχουν τεκεί κατα κατάλυςθ του Συντάγματοσ και τζλοσ με το αρκρο 103 παρ.1 για 
τθν οφειλι πίςτθσ από τουσ Δθμοςίουσ Υπαλλιλουσ. 

Ο Σεβαςμόσ προσ το Σφνταγμα δεν είναι τιποτα άλλο παρά ο ςεβαςμόσ ςτθ λαϊκι 
κυριαρχία και άρα ςτο δθμοκρατικό χαρακτιρα του πολιτεφματοσ. Τθν λαικι 
κυριαρχία κζλει να διαςφαλίςει ο νομοκζτθσ, θ οποία εξειδικεεφεται και 
εκδθλϊνεται ςε όλο το ςϊμα του Σ υντάγματοσ.Θ διαςφάλιςθ τθσ διαςγαλίηεται 
όπωσ κα δοφμε και πιο κάτω με τθν φπαρξθ και λειτουργια εγγυθτικϊν κεςμϊν και 
διατάξεων. 

Θ αξίωςθ τθσ πολιτείασ για ςυμμόρφωςθ του πολίτθ ςτισ επιταγζσ τθσ προυποκζτει, 
εκτοσ του ότι είναι αυτι νόμιμθ κατά τθν προζλευςθ τθσ, να αυτοδεςμεφεται και οι 
ίδια από τουσ κανόνεσ δικαίου που κζτει και να επιβεβαιϊνεται από τα πράγματα 
αυτι θ προυπόκεςθ αυτοδεςμευςθ. 

 

Γ.Διευκρίνηςη εννοιων 

Ποια είναι ακριβϊσ θ ζννοια του ςεβαςμοφ που απαιτεί  το Σφνταγμα? Μπορεί να 
ταυτιςτεί με άλλεσ ςυναφζισ ζννοιεσ όπωσ π.χ υπακοι και πίςτθ? Θα ιταν χριςιμω 
να επιχειρθςουμε να ερμθνεφςουμε τισ λζξεισ αυτζσ προκειμενου να διαπιςτϊςουμε 
το νόθμα  του ςεβαςμου προσ το Σφνταγμα.  

Με τον όρο «πίςτθ» εννοείται: Η παραδοχι τθσ ςπουδαιότθτασ  μιασ αρχθσ και θ 
υποςτιριξθ τθσ και θ αυςτθρι προςιλωςθ. 

Με τον  όρο «υπακοι εννοείται: Η ςυμμόρφωςθ προσ επιταγζσ κάποιου προςϊπου ι 
γενικά ςτουσ κανόνεσ του ςυνόλου ζςτω κι’ αν αυτζσ ζρχονται ςε αντίκεςθ με τισ 

10 

 

επικυμίεσ του ατόμου και θ μεταβολι τθσ πεποικιςεωσ ι του τρόπου ςυμπεριφοράσ 
του ϊσ ςνζπεια πίεςθσ που του αςκείται από κάποια εξουςία.

6

 

Με τον όρο «ςεβαςμόσ» εννοείται: θ εκτίμθςθ που αιςκάνεται κάποιοσ για άλλον, θ 
φροντίδα για κατι, ϊςτε αυτό να διατθρεί το κφροσ του, να μθ κίγεται, να μθν 
προςβάλλεται και τελοσ είναι ο τρόποσ ςυμπεριφοράσ που φανερϊνει αναγνϊριςθ 
τθσ αξίασ του άλλου. 

Το Σφνταγμα αξιϊνει ςεβαςμό. Ο ςεβαςμόσ όμωσ δεν απαιτείται αλλά κερδίηεται και 
μόνο δεδομζνοσ δεν μπορει να κεωρείται. Πρζπει να γίνει δεκτό ότι αρκεί και ο κατά 
φαινόμενο ςεβαςμόσ, δθλαδθ θ υπακοι(εμπεριζχει καταναγκαςμό) ςτο Σφνταγμα,θ 
τιρθςθ του, θ μθ παράβαςθ του.

7

 

Σιγά ςιγά ξεκακαρίηουν τα ερμθνευτικα ηθτιματα. Μασ ζχει μείνει θ παράβαςθ του 
Συνταγματοσ.
Τι είναι θ Ραράβαςθ του Σ? Βλ.ςπυροπουλο 2006 ςελ 32 .Θ παράβαςθ 
του Συντάγματοσ προςλαμβάνει πλζιονεσ μορφζσ:

Α)

Ευκεία

 β)

Καταςτρατιγθςθ

 

Γ)

Κατάλυςθ Ευκεία παράβαςθ ςυνιςτά κακε ςυμπεριφορά αντίκετθ προσ τουσ 

ςυνταγματικοφσ κανόνεσ. Ρου μπορεί να είναι υλικι ενζργεια, νομικθ πράξθ ι 
παράλειψθ.Καταςτρατιγθςθ είναι θ ζμμεςθ παράβαςθ του Συντάγματοσ. Γίνεται με 
τιρθςθ του γράμματοσ του Νόμου αλλά εναντίο του ςκοποφ του.Κατάλυςθ είναι θ 
απϊλεια τθσ αποτελεςματικότθτασ των ςυνταγματικϊν διατάξεων.

8

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                           

6

 Φ.Κ Σπυρόπουλου,Ειςαγωγι ςτο  Συνταγματικό Δίκαιο 2006,ςελ.29 

7

 Φ.Κ. Σπυρόπουλοσ, Το δικαίωμα αντίςταςθσ κατά το  αρ.120 παρ.4 του Συντάγματοσ 1987 ςελ. 85 

8

 Φ.Κ Σπυρόπουλου,Ειςαγωγι ςτο  Συνταγματικό Δίκαιο 2006, ςελ.32