LENGTE: 18km
VERTREKPUNT: Aan de kerk van Onnezies in de provincie Henegouwen
AANDACHTSPUNTEN: De wandeling volgt grotendeels goede boswegen en
bospaden. In de buurt van de Caillou­qui­Bique zijn de paden een beetje steil.
TOPOGRAFISCHE KAARTEN NGI: 51/1­2 (1:20.000)

Door het natuurpark Hauts­Pays

ONNEZIES

Het natuurpark van de Hauts­Pays ligt in een zone die tal van sites met een grote
biologische waarde telt. De Hauts­Pays vormen voor vele planten­ en dierensoorten
hun laatste toevluchtsoord ten noorden van het gebied van Samber en Maas. Het
natuurpark komt met moeite boven de 200 meter boven de zeespiegel uit. De
benaming van het natuurpark verwijst naar de ligging tussen Haine en de Samber,
zijrivieren van Schelde en Maas. Zo is het gebied gelegen in de waterscheidingszone
die de twee hydrografische hoofdbekkens van het land verdeelt.
De landschappelijke waarde van het geheel van het natuurpark van de Hauts­Pays is
groot. Het landschap verschilt erg van de grijze Borinage in het noorden en het
bocagelandschap van de Franse Avesnois in het zuiden. Er zijn bossen,
snelstromende rivieren en beken en ingegraven valleitjes. Nog het meest typisch
zijn de verspreide dorpen die genesteld liggen in de holten van de valleien en op de
toppen van de plateaus. De Grande Honnelle is een verrassend riviertje dat samen
met zijn kleinere broer de naam aan de fusiegemeente Honnelles gaf.
Het natuurpark van de Hauts­Pays oefent een sterke aantrekkingskracht uit op de
omwonende bevolking. Tijdens de maanden maart en april worden de bossen en
velden letterlijk leeggeplunderd: massaal trekken families erop uit om de ‘jonquilles’
die er dan weelderig bloeien mee naar huis te nemen. Sinds enkele jaren worden er
natuureducatieve maatregelen genomen om de pluk binnen perken te houden. Deze

narcissen zijn trouwens een symbool van het natuurpark: er wordt lokaal zelfs een
‘bière de jonquilles’ gebrouwen.
Op deze wandeling lopen we door velden met mooie uitzichten en verkennen we het
grote Bois d’Angre. Het bos is een toeristische trekpleister: er is een café met terras,
de ‘jonquilles’ groeien er massaal in het voorjaar, de Grande Honnelle loopt door het
bos en langs de oever van dit riviertje staat in het bos de bekende Caillou­qui­Bique.
De naam van deze rots verwijst naar een lokaal woordgebruik voor een variant van
het ‘bikkelen’: een spel waarbij geprobeerd wordt om een dobbelsteen te laten
balanceren op een van zijn acht toppen. De rots lijkt zich inderdaad in een
onnatuurlijk evenwicht te bevinden. Het was de duivel die deze rots uit de
Pyrenneeën meebracht en hier in een grote colère in het bos gooide. Hij had
namelijk net van de Heilige Remaclus gehoord hoe ver het nog gaans was naar
Stavelot: de duivel zou dus te laat komen om de abdijkerk van Stavelot met het
rotsblok te verwoesten voor het moment van inwijding.
Ten tijde van de koolmijnen liep door dit bos een spoorweg. Er bestaan al vele jaren
plannen om deze oude spoorweg om te zetten in een toeristisch fietspad, en zo te
kunnen aansluiten op het Franse netwerk van fietspaden. Natuurverenigingen willen
ten allen prijze te vermijden dat de grote biologische waarde van het bos verstoord
wordt. In 2009 werd de werken een halt toegeroepen en anno 2017 stopt het asfalt
van het fietspad nog steeds aan de bosrand. Onze wandelroute maakt dankbaar
gebruik van het mooie pad dat nu nog over de oude spoorweg loopt.
De streek is bekend voor het marmer en de blauwe steen. Onderweg zal je
verschillende stenen opmerken waarin poëzie gegraveerd werd. In het dorp
Gussignies, net over de Franse grens, werd zelfs een wandelroute ‘La Vallée du
Marbre’ geopend.
Verschillende plaatsen bieden de mogelijkheid voor een halte: de'Brasserie du Baron'
en 'Chez Mireille' in Gussignies, 'Le beau vallon' in Roisin en vooral 'Le Chalet du
Garde', middenin het Bois d'Angre.

BESCHRIJVING

Vertrek van op het kaatsplein in Onnezies, in de buurt van de kerk. Met de kerk aan
je rechterkant verlaat je de Rue de l’abreuvoir en je slaat linksaf in de Rue des
Jonquilles, richting Autreppe. Reeds bij het bushokje sla je rechtsaf, voor het huis
met nummer 7. Al snel loop je op een smal pad tussen afsluitingen. Je komt op een
dwarspad en je volgt dit pad naar rechts. Enkele tientallen meters verder neem je
haaks linksaf een ander pad, tussen afsluitingen. Het pad brengt je op een kruispunt
bij een kapelletje van Sint­Antonius: je neemt hier linksaf de Rue des Juifs. De
kasseien verdwijnen al snel en je loopt tussen de velden met mooi uitzicht.
Net voor de brug onder de oude spoorweg sla je linksaf in een andere veldweg. Deze
weg is eerst hol en loopt verder tussen akkers en weiden verder.
Na een kleine kilometer voorbij de oude spoorweg loop je langs de rand van een
grote weide en ja gaat dan het bos in. Slechts enkele meters ver in het bos, kies je
rechtsaf een bospad. Tweehonderd meter verder volg je het pad met een hoek naar
links, het smalle pad rechts is niet meer dan een doodlopend spoor. Misschien staat
hier links nog een oude wandelwegwijzer? Wat verder kies je op een splitsing rechts,

www.originelewandelingen.be

­

versie april 2017

p1

KAART

je laat dus het groene wandelpad links liggen en je daalt. Het pad brengt je snel bij
de oude spoorlijn door het Bois d'Angre, je gaat de berm op en volgt de oude
spoorweg naar rechts. De natuur palmt de spoorweg prachtig in en omgevallen
bomen mogen hier blijven liggen. Niets laat hier vermoeden dat er al jarenlang een
hevige polemiek woedt over de asfaltering van dit pad. Je blijft de oude spoorweg
helemaal volgen tot je bij de bosrand komt

.

Je verlaat hier de oude spoorweg die vanaf hier geasfalteerd voor fietsers. Je neemt
niet het dalende pad links in het bos maar je wandelt even langs de bosrand verder
tot bij een slagboom en een verharde weg. Sla hier linksaf en wandel weer het bos
in. Je blijft altijd hetzelfde pad volgen. Ook op een vijfsprong volg je verder
rechtdoor het pad volgen dat nu afdaalt. Je daalt tot beneden in de vallei, tot bij een
kruispunt met verschillende bospaden, een vuilnisbak, wandelbomen en een
gegraveerde steen. Wandel hier naar rechts en steek via een brug de Grande
Honnelle over.
Je steekt de rivier over en je neemt onmiddellijk het rechtse pad. Dit pad is
onderdeel van een rood bewegwijzerd wandelpad en is ook bewegwijzerd met gele
verfstrepen. Het pad stijgt, eerst door bos en later tussen weiden, en loopt dan als
bredere grasweg in dezelfde richting verder. Je komt uit op een asfaltweg in
Angreau. Volg dit wegje even naar links maar al snel, bij het eerstvolgende
kruispunt, kies je linksaf de Rue de Bargette. Voorbij de laatste huizen verdwijnt het
asfalt. Blijf de veldweg volgen tot bij een kruispunt van betonwegen. Kies hier de
betonweg naar links. Bij een splitsing met een gegraveerde steen kies je rechts een
doodlopende weg en even verder kies je, net voor de oprit van nummer 17, rechtsaf
een aardepad langs een haag. De weg loopt als mooi pad langs een berm verder,
met een grote weide aan je linkerhand. Links zie je een manège liggen. Het pad
brengt je op een asfaltwegje. Je daalt met dit asfaltwegje naar links. Je moet goed
uitkijken om het volgende pad links niet te missen: het pad vertrekt bij het huis met
nummer 9. Het pad brengt je bij de Honnelle die je via een brugje oversteekt. Volg
de brede weg naar links en je bent zo bij de Chalet du Garde.
De grote weide voor de chalet doet dienst als parking, bij mooi weer kan het hier
druk zijn. Volg de hoofdweg verder rechtdoor, tussen de chalet en de weide. Voorbij
een informatiebord en een huis aan de linkerkant loop je het bos in en je volgt de
weg langs de rivier Grande Honnelle. Al snel kom je bij de rots 'le Caillou­qui­Bique'
aan de rechterkant van het pad. Je moet op het met gras begroeid plateautje
bovenaan de rots geraken. Dat kan door tussen de rotsen omhoog te klimmen maar
we stellen voor dat je links naast de rots omhoog de helling opgaat. Bij een
gegraveerde steen vertrekt een spoor naar boven. Bij regenweer is het
waarschijnlijk op handen en voeten dat je hier boven geraakt. Boven ga je naar
rechts en je komt zo op het plateautje. Met je rug naar de rots en de vallei volg je
het pad naar rechts dat bovenaan de helling verderloopt, het pad is blauw
bewegwijzerd. Als je rechts beneden de speeltuin bij de Chalet du Garde ziet liggen,
sla je linksaf. Enkele tientallen meters verder verlaat je de blauwe bewegzijering en
sla je rechtsaf. Het krioelt hier van de paden, maar als je het pad blijft volgen en
zeker niet naar rechts afdaalt kom je zeker weer op de oude spoorweg, dan nog wel
op dezelfde plaats waar je bij het begin van de wandeling op de spoorweg kwam,

www.onverhard­wandelen.be

www.originelewandelingen.be

­

versie april 2017

p2

www.onverhard­wandelen.be

maar wel van de andere kant. Volg nu de oude spoorweg de andere kant op, naar
rechts dus. Rechts zie je een bordje van het natuurreservaat hangen en je moet
goed opletten: het eerstvolgende zijpad naar rechts moet je nemen en je verlaat
hier dus de oude spoorweg. Het pad daalt en wat verder neem je een volgend zijpad
rechts, dat daalt nog steiler af. Het pad brengt je bij een plaats waar je links een
ingang van een oud tunneltje ziet. Daal hier verder af naar rechts en je komt zo op
de brede berijdbare weg langs de Grande Honnelle.
Je volgt deze brede steenslagweg even naar links. Bij een informatiebord verlaat je
de brede weg en je steekt de rivier over via een recent vernieuwde metalen
voetgangersbrug. Eens de rivier over, kies je onmiddellijk een bospad links. Het pad
volgt de rivier en stijgt. Langs een kapelletje loop je door tot op een betonbaan.
Rechtsaf over deze weg. Bij huisnummer 24 sla je linksaf in een grasweg tussen een
weide en een afsluiting. De weg loopt door populierenbossen en verder tussen bos,
weiden en akkers. Het pad draait verder naar rechts en blijft langs de rand van de
grote akker lopen. Tussen tuinen loop je uit op een rijweg, met een pleintje met
rustbank en barbecue. Volg de kasseiweg naar rechts.
Op het kruispunt bij de bebouwde kom van Meaurain verlaat je de rijweg en je slaat
linksaf in een brede en halfverharde weg. Na een halve kilometer, bij een afgesloten
waterwinningsgebied links, verdwijnt de verharding. Je loopt nu op een weg die
eerst modderig is en verder een holle grasweg wordt. Je loopt ongemerkt Frankrijk
in.

Op

een

kruispunt,

meer

dan

een

halve

kilometer

voorbij

het

waterwinningsgebied, kom je op een brede, holle veldweg. Je loopt al even
ongemerkt België weer in. Bij de huizen daal je verder over asfalt. Je komt uit de
Rue du Piémont en je slaat bij het kruispunt rechtsaf in een asfaltweg met dezelfde
naam. Je blijft deze weg een halve kilometer volgen. Hij daalt naar het dorp
Gussignies en brengt je bij de 'Brasserie du Baron'. Bij mooi weer zijn hier alle
plaatsen op het terras ongetwijfeld bezet.
Je steekt de Grande Honnelle over, je gaat enkele meters naar links over het
asfaltwegje maar bijna onmiddellijk sla je rechtsaf: tussen twee huizen vertrekt
namelijk een voor voetgangers voorbehouden pad. Het pad stijgt langs achtertuinen.
Een asfaltwegje steek je over en je gaat aan de overkant rechtdoor. Achter het
laatste huis kan je naar links verder over een graspad. Dat pad stijgt tussen weiden
en haagbeuk. Je komt langs de toegankelijke natuurtuin van Gussignies. Bij een
waterput uit 1810 draait het pad naar links en enkele meters verder kies je het
graspad naar rechts, tussen tuinen. Je komt uit op asfalt bij een wandelbord. Linksaf
over de asfaltweg. Je komt uit de Rue de la Place en je slaat bij het volgende
kruispunt linksaf in de Rue Emile Sohier. Wat verder laat je de Rue du Bourlard links
liggen en je volgt de Rue de l’Eglise. Aan de kerk sla je linksaf in de doodlopende
Rue de la Chapelle. En ja, de weg brengt je bij een kapel met een geschiedenis.
Draai hier scherp naar links en enkele meters verder rechtsaf, een dalend pad met
een leuning. Beneden rechtsaf, een asfaltweg in de vallei. In deze Rue de la
Marbrerie kom je langs café Chez Mireille. Dit terras is veel minder sjiek dan dat van
de Brasserie du Baron, maar wij voelen ons hier meer op ons gemak. Tegenover het
café neem je de doodlopende kiezelweg.

p3

Langs weiden loopt het pad een natuurreservaat in. Blijf gewoon het hoofdpad
volgen en neem geen van de vele zijpaden die links naar de oude spoorweg lopen.
De weg verbreedt en je loopt langs de oude gebouwen van een marmerfabriek. Je
vindt hier industriêle archeologie en veel rommel. De weg brengt je op een kruispunt
bij een brede betonbaan, bij de Taverne du Beau Vallon. Je slaat hier linksaf in de
kasseiweg, de Rue de la Station, richting Meaurain. Boven draai je met de kasseiweg
mee naar rechts. Onmiddellijk na de bocht verlaat je de weg: bij het oud
stationnetje van Roisin­Autreppe sla je rechtsaf in een pad dat op de oude spoorweg
loopt.
Je loopt over een hoge brug over een rijweg. Je moet goed uitkijken want snel na d
brug moet je de oude spoorweg naar rechts verlaten. Bij een bordje van het
natuurreservaat neem je een steil paadje dat het bos inloopt. Het pad maakt eerst
een wijde bocht naar links en loopt dan recht verder. Op een iets breder dwarspad
sla je rechtsaf. Dat pad brengt je bij de bosrand maar je verlaat het bos niet: neem
hier scherp naar links het bospad. Let op: het meest rechtse pad is verboden en je
neemt het pad links ervan. Het pad is groen bewegwijzerd. Een eerste dwarsweg is
nog moeilijk te herkennen: hij is volledig met gras overgroeid. De volgende zijweg
moet je wel inslaan, naar rechts. Groen wijst de weg. Dit prachtige pad door het bos
blijf je een hele tijd volgen, tot op 'La Longue Allée', een kaarsrechte dreef door het
bos. Volg de dreef naar rechts. In een vroegere versie van deze wandeling maakten
we nog een uitstapje in het bos aan de rechterkant van de dreef, maar dat is nu niet
meer mogelijk. Altijd rechtdoor dus op de dreef, een beetje saai maar het bos is
prachtig en je moet tenminste niet meer naar het juiste pad zoeken. Uit het bos loop
je verder over een kiezelweg door mooi landschap. Je ziet de kerk van Onnezies al
staan. Bij de huizen kom je op een kasseiweg. Je laat de Chasse la Motte rechts
liggen en even verder, bij huisnummer 34, verlaat je de Rue des Jonquilles en je
gaat linksaf over een oprit en verder over een graspad. Langs achtertuinen loop je in
de richting van de kerk. Je slaat nog een keer rechtsaf.

www.originelewandelingen.be

­

versie april 2017