Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

1

Το απόλυτο "ταμπού" τής ιαπωνικής κοινωνίας.

Ο "θεϊκός" αχυράνθρωπος των Αμερικανών.

Ο Χιροχίτο ήταν αυτός, ο οποίος "έριξε" τις

ατομικές βόμβες στην Ιαπωνία.

Για να σωθεί ένας εγκληματίας, καταδίκασε

στην υποταγή έναν ολόκληρο λαό.

Με ανθρωποσφαγές έχουν "θεμελιώσει" τη Νέα

Τάξη.

Η Ιβοζίμα (Iwo Jima) είναι μια "βραχονησίδα" στη μέση
τού πουθενά ...Ένα μικρό νησάκι των 21 τετραγωνικών
χιλιομέτρων  στον  απέραντο  Ειρηνικό  Ωκεανό.  Όμως,
χάρη  στον  προπαγανδιστικό  μηχανισμό  των  ΗΠΑ,  ο
κόσμος το γνωρίζει σαν να επρόκειτο για τις σύγχρονες
Θερμοπύλες  και  την  έσχατη  γραμμή  "άμυνας"  του
Δυτικού πολιτισμού. Γνωρίζει τη μάχη τής Ιβοζίμα σαν
να  επρόκειτο  για  τη  ναυμαχία  τού  Τραφάλγκαρ,  η
οποία  κάποτε  άλλαξε  την  "ιεραρχία"  στον  Δυτικό
κόσμο. Τι συμβαίνει πραγματικά με

αυτήν τη μικρή "παρένθεση" της ιστορίας; Γιατί τόσος

"ντόρος";  Είναι  δεδομένο  ότι  πρόκειται  περί
"παρενθέσεως"  γιατί  δεν  δικαιολογεί  τα  όσα  λέγονται
και  πολύ  περισσότερο  τα  όσα  υπονοούνται  γι'  αυτήν.  Είναι  προφανές  πως  βρισκόμαστε
μπροστά από ένα "προπέτασμα" προπαγάνδας, το οποίο έχει ως στόχο να κρύψει από την
κοινή θέα πολλές ανεπιθύμητες αλήθειες και καταστάσεις.

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε.
Το κείμενο αυτό γράφεται εξαιτίας τού πολύ πρόσφατου θανάτου (27 Οκτωβρίου 2016) τού

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

1

Το απόλυτο "ταμπού" τής ιαπωνικής κοινωνίας.

Ο "θεϊκός" αχυράνθρωπος των Αμερικανών.

Ο Χιροχίτο ήταν αυτός, ο οποίος "έριξε" τις

ατομικές βόμβες στην Ιαπωνία.

Για να σωθεί ένας εγκληματίας, καταδίκασε

στην υποταγή έναν ολόκληρο λαό.

Με ανθρωποσφαγές έχουν "θεμελιώσει" τη Νέα

Τάξη.

Η Ιβοζίμα (Iwo Jima) είναι μια "βραχονησίδα" στη μέση
τού πουθενά ...Ένα μικρό νησάκι των 21 τετραγωνικών
χιλιομέτρων  στον  απέραντο  Ειρηνικό  Ωκεανό.  Όμως,
χάρη  στον  προπαγανδιστικό  μηχανισμό  των  ΗΠΑ,  ο
κόσμος το γνωρίζει σαν να επρόκειτο για τις σύγχρονες
Θερμοπύλες  και  την  έσχατη  γραμμή  "άμυνας"  του
Δυτικού πολιτισμού. Γνωρίζει τη μάχη τής Ιβοζίμα σαν
να  επρόκειτο  για  τη  ναυμαχία  τού  Τραφάλγκαρ,  η
οποία  κάποτε  άλλαξε  την  "ιεραρχία"  στον  Δυτικό
κόσμο. Τι συμβαίνει πραγματικά με

αυτήν τη μικρή "παρένθεση" της ιστορίας; Γιατί τόσος

"ντόρος";  Είναι  δεδομένο  ότι  πρόκειται  περί
"παρενθέσεως"  γιατί  δεν  δικαιολογεί  τα  όσα  λέγονται
και  πολύ  περισσότερο  τα  όσα  υπονοούνται  γι'  αυτήν.  Είναι  προφανές  πως  βρισκόμαστε
μπροστά από ένα "προπέτασμα" προπαγάνδας, το οποίο έχει ως στόχο να κρύψει από την
κοινή θέα πολλές ανεπιθύμητες αλήθειες και καταστάσεις.

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε.
Το κείμενο αυτό γράφεται εξαιτίας τού πολύ πρόσφατου θανάτου (27 Οκτωβρίου 2016) τού

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

1

Το απόλυτο "ταμπού" τής ιαπωνικής κοινωνίας.

Ο "θεϊκός" αχυράνθρωπος των Αμερικανών.

Ο Χιροχίτο ήταν αυτός, ο οποίος "έριξε" τις

ατομικές βόμβες στην Ιαπωνία.

Για να σωθεί ένας εγκληματίας, καταδίκασε

στην υποταγή έναν ολόκληρο λαό.

Με ανθρωποσφαγές έχουν "θεμελιώσει" τη Νέα

Τάξη.

Η Ιβοζίμα (Iwo Jima) είναι μια "βραχονησίδα" στη μέση
τού πουθενά ...Ένα μικρό νησάκι των 21 τετραγωνικών
χιλιομέτρων  στον  απέραντο  Ειρηνικό  Ωκεανό.  Όμως,
χάρη  στον  προπαγανδιστικό  μηχανισμό  των  ΗΠΑ,  ο
κόσμος το γνωρίζει σαν να επρόκειτο για τις σύγχρονες
Θερμοπύλες  και  την  έσχατη  γραμμή  "άμυνας"  του
Δυτικού πολιτισμού. Γνωρίζει τη μάχη τής Ιβοζίμα σαν
να  επρόκειτο  για  τη  ναυμαχία  τού  Τραφάλγκαρ,  η
οποία  κάποτε  άλλαξε  την  "ιεραρχία"  στον  Δυτικό
κόσμο. Τι συμβαίνει πραγματικά με

αυτήν τη μικρή "παρένθεση" της ιστορίας; Γιατί τόσος

"ντόρος";  Είναι  δεδομένο  ότι  πρόκειται  περί
"παρενθέσεως"  γιατί  δεν  δικαιολογεί  τα  όσα  λέγονται
και  πολύ  περισσότερο  τα  όσα  υπονοούνται  γι'  αυτήν.  Είναι  προφανές  πως  βρισκόμαστε
μπροστά από ένα "προπέτασμα" προπαγάνδας, το οποίο έχει ως στόχο να κρύψει από την
κοινή θέα πολλές ανεπιθύμητες αλήθειες και καταστάσεις.

Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά για να καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε να πούμε.
Το κείμενο αυτό γράφεται εξαιτίας τού πολύ πρόσφατου θανάτου (27 Οκτωβρίου 2016) τού

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

2

Πρίγκιπα  Μικάσα  (Τακαχίτο).  Εξαιτίας  τού  θανάτου  τού  τελευταίου  εν  ζωή  πρωταγωνιστή
μιας εθνικής τραγωδίας, που όμοιά της δεν έχει υπάρξει στη σύγχρονη ιστορία ...Του μόνου
γενναίου  τής  αυτοκρατορικής  οικογένειας,  ο  οποίος  σήκωσε  το  "ανάστημά"  του,  για  να
σώσει  την  Ιαπωνία  από  τις  συνέπειες  μιας  τρομερής  "ύβρεως"  και  μιας  πρωτοφανούς
προδοσίας, που την οδήγησαν στην αμερικανική κατοχή.

Με  αφορμή λοιπόν  τη  νέα  ταινία  τού  Χόλυγουντ,
που για πολλοστή φορά έχει ως θέμα της τη μάχη τής
Ιβοζίμα,  θα  καταθέσουμε  την  άποψή  μας  για  το
ιαπωνικό  "ζήτημα"  ...Μια  αφορμή  που  την
αναζητούσαμε, γιατί έχουμε να πούμε μερικά χρήσιμα
πράγματα  για  τη  "Γερμανία"  τής  Ασίας  και  τον  δικό
της  μυστηριώδη  "Χίτλερ"  ...Τον  μυστηριώδη
"Χίτλερ",  ο  οποίος  "μυστηριωδώς"  παρέμεινε
ατιμώρητος.

Για  έναν  περίεργο  λόγο,  λοιπόν,  κάθε  φορά  που  η
πρωτοκαθεδρία  των  Αμερικανών  στη  ζώνη  τού
Ειρηνικού αμφισβητείται και θέλουν να εμφανιστούν
σαν  ανίκητοι  "στρατηλάτες"  ή  να  στείλουν
"μηνύματα" προς τους κατακτημένους, φτιάχνουν και
μια  νέα  ταινία  για  την  Ιβοζίμα.  Κάθε  φορά  που  η
αμερικανική  ηγεμονία  στην  Ασία  αμφισβητείται —
όπως  συμβαίνει  σήμερα — , το  Χόλυγουντ  πιάνει
"δουλειά".  Με  αυτήν  τη  "δουλειά"  θέλει  να  "θυμίσει"  στην  ανήσυχη  πλέον  Ασία  τους
"θριάμβους" των Αμερικανών.

Ακόμα και στην Νέα Τάξη τού politically correct των gay, των vegans, των ειρηνιστών και
των  ακτιβιστών,  ο  πόλεμος  εξακολουθεί  να  έχει  τον  "διδακτικό"  του  ρόλο  στη  διεθνή
διπλωματία  ...Η  Ιβοζίμα  μπορεί  ακόμα  και  σήμερα  να  στέλνει  "μηνύματα"  αμερικανικών
θριάμβων  και  η  αμερικανική  Νέα  Τάξη  τη  θεωρεί  ιδιαίτερα  πολύτιμη  για  να  μην  τη
"διεκδικήσει"  έστω  και  με  κάποιες  αλλαγές  στα  πρότυπα  που  προβάλει  ...Έστω  και
αντιμιλιταριστής  αντιρρησίας  συνείδησης,  ο  Αμερικανός  πρωταγωνιστής  της  ταινίας  θα
εμφανιστεί εκτός όλων των άλλων και σαν "ήρωας" του πολέμου.

...Από  τους  μεγαλύτερους  "ήρωες"  της  αμερικανικής  ιστορίας — όπως  μας  λέει  το

διαφημιστικό τής ταινίας — και απόλυτα ευθυγραμμισμένος με τα πρότυπα της Νέας Τάξης
...Έστω  και  χωρίς  ο  ίδιος  να  ρίξει  μία  "σφαίρα",  ο  θρίαμβος  θα  επαναληφθεί,  γιατί  καμία
ιδιομορφία των πρωταγωνιστών δεν πρέπει να επηρεάζει τη σαφήνεια του "μηνύματος", το
οποίο  πρέπει  να  δοθεί  εκεί  όπου  έχει  νόημα  να δοθεί.  Πάλι  καλά  να  λέμε,  που  μας
παρουσιάστηκε  μόνον  ως  "αντιρρησίας  συνείδησης"  και  δεν  ήταν  ταυτόχρονα  και
χορτοφάγος  Gay  παντρεμένος  με  άτομο  με  ειδικές  ανάγκες  και  με  πρόσφατα υιοθετημένο
μωρό από μητέρα πρόσφυγα, θετική στον ιό HIV, εξαιτίας ομαδικού βιασμού από ακροδεξιά
"στοιχεία".

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

3

Η  Ιβοζίμα  λοιπόν,  στην  οποία  αναφερόμαστε,  αποτέλεσε  το  "θέατρο"  της  υποτιθέμενης
μεγαλύτερης  και  πιο  αιματηρής  μάχης  των  Αμερικανών  στο  "μέτωπο"  του  Ειρηνικού.  Μια
μάχη, όμως, πολύ περίεργη. Μια μάχη τού  τίποτε, για το τίποτε και με πολύ αίμα ...όπως
λέμε  "με  πολύ  "σάλτσα"".  Γιατί  μιλάμε  για  το  τίποτε;  Γιατί  η  στρατηγική  αξία  τού  νησιού
ήταν περίπου μηδενική. Δεν ήταν χρήσιμο ούτε για βάση στάσης τού αμερικανικού στρατού
ούτε  για  ναυτική  βάση  τού  αμερικανικού  πολεμικού ναυτικού  ...Καμία  σημαντική  αξία  δεν
είχε  σε  κανένα  επίπεδο  ...Ήταν  ένα  "ταψί"  στη  "μέση"  τού  πουθενά.  Τόσο  κοντά  στην
Ιαπωνία, ώστε ανά πάσα στιγμή να μπορεί να το ισοπεδώσει και τόσο μακριά από τις ΗΠΑ,
που να μην μπορούν να το υποστηρίξουν. Ό,τι και να έβαζες επάνω του, θα μπορούσαν οι
Ιάπωνες να το εξοντώσουν χωρίς καμία αντίσταση.

Η  κατάκτησή  του,  δηλαδή,  δεν  άλλαζε  άρδην  την  "ισορροπία"  των  δυνάμεων  στον  χώρο
...Δεν ήταν ένα Γιβραλτάρ ή μια Καλλίπολη, ώστε, όποιος τα αποκτήσει, να οδηγήσει στην
"ασφυξία" τον αντίπαλό του ...Ήταν ένα νησί, το οποίο, είτε το κατέχεις είτε όχι — ειδικά με
τα  τεχνολογικά  μέσα  εκείνης  της  εποχής — , ήταν  ένα  και  το  αυτό  ...Ένα  εκκωφαντικά
άχρηστο από στρατηγικής άποψης νησί. Χίλια χιλιόμετρα μακριά από την Ιαπωνία και άρα
πρακτικά  άχρηστο  για  αποβατικό  αιφνιδιασμό  και  χιλιάδες  χιλιόμετρα  μακριά  από  τις  ΗΠΑ
και  άρα  πρακτικά  αδύνατον  ακόμα  και  για  να  προετοιμαστεί  για  ένα  τέτοιου  είδους
εγχείρημα ...Ένα εγχείρημα, του οποίου η επιτυχία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την έννοια
του αιφνιδιασμού.

Εκ των δεδομένων, δηλαδή, έχουμε να μελετήσουμε μια σκληρή μάχη με πολλά σκοτεινά
"σημεία"  ...Μια  μάχη,  η  οποία  είναι  προφανές  πως  έγινε  για  άλλους  λόγους  και  όχι  γι'
αυτούς  που  θέλει  η  "προπαγάνδα"  ...Μια  μάχη,  που — ακόμα  κι  ο  χρόνος  που αυτή
πραγματοποιήθηκε — δεν δικαιολογεί ούτε το πάθος ούτε την αυτοθυσία των Αμερικανών
...Πάθος και αυτοθυσία, την οποία δεν επέδειξαν πουθενά και σε κανένα άλλο "μέτωπο" οι
Αμερικανοί. Μιλάμε για απίστευτα πράγματα. Η μάχη τής Ιβοζίμα έγινε την άνοιξη του 1945
...Την  εποχή  δηλαδή  που  ο  "Άξονας"  είχε  καταρρεύσει  και  οι  συμμαχικές  δυνάμεις
προέλαυναν  στην  Ευρώπη  ...Οι  μέρες  που  η  Γερμανία  είχε  ισοπεδωθεί  και  ο  Χίτλερ  ήταν
παγιδευμένος σαν τον "ποντικό" σε μια θωρακισμένη "υπόγα" στο Βερολίνο και ήταν θέμα
ωρών η αυτοκτονία του.

Εκείνη ακριβώς την εποχή, που ο κόσμος όλος πανηγύριζε τη βέβαιη νίκη των συμμάχων, οι
Αμερικανοί  αποφάσισαν  να  δώσουν  την  πιο  μεγάλη  μάχη  τους.  Από  το  1941  του  Περλ
Χάρμπορ μέχρι το 1945 τής Ιβοζίμα οι Αμερικανοί έπαιζαν τις "κουμπάρες" στον Ειρηνικό.
Το  1945  και  λίγες  στιγμές  πριν  τη  λήξη  τού  πολέμου  αποφάσισαν  να  δώσουν  την  πιο
αιματηρή  μάχη  τού  συγκεκριμένου  μετώπου  ...Μια  από  τις  πιο  αιματηρές  μάχες  στην
ανθρώπινη  ιστορία  ...Στα  χρόνια  δηλαδή  της  αβεβαιότητας  και  του  φόβου,  στα  οποία
δικαιολογούνταν  ακόμα  και  οι  πιο  μεγάλες  ανθρωποθυσίες  των  μαχών,  οι  Αμερικανοί  δεν
πολεμούσαν  σοβαρά  στον  Ειρηνικό  και  αποφάσισαν  να  το  κάνουν  όταν  ο  "Άξονας"  είχε
καταρρεύσει,  ο  φόβος  είχε  εξαφανιστεί  και  δεν  δικαιολογούνταν  ούτε  ένας  επιπλέον
καταχρηστικός θάνατος.

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

4

Τότε  αποφάσισαν  μια  επιχείρηση-"μακελειό"  με  110.000  άντρες.  Μιλάμε  για  πραγματικό
μακελειό.  Οι  Ιάπωνες  έχασαν  πάνω  από  19.000  άνδρες  αλλά  και  οι  Αμερικανοί  είχαν
μεγάλες  απώλειες:  5.598  νεκρούς,  494  αγνοούμενους  και  19.189  τραυματίες.  Τα
ερωτήματα  που  τίθενται  είναι  εύλογα:  Ποιος  Αμερικανός  πολιτικός  θα  αποφάσιζε  τέτοια
εκατόμβη  νεκρών  σε  έναν  πόλεμο,  ο  οποίος  είχε  πρακτικά  τελειώσει;  Ποιος  Αμερικανός
στρατηγός θα έστελνε στον σίγουρο θάνατο χιλιάδες Αμερικανούς στρατιώτες την ίδια ώρα
που  οι  συνάδελφοί  τους  στο  Παρίσι  μεθοκοπούσαν  στα  μπιστρό  και  στις  πλατείες,
πανηγυρίζοντας τη νίκη; Να τους θυσιάσει, για να καταλάβει τι; Να καταλάβει ένα νησάκι
χωρίς καμία απολύτως στρατηγική αξία απέναντι σε έναν αντίπαλο, ο οποίος υποχωρούσε
από  τις θέσεις  του  και  ήταν  θέμα  χρόνου  να  σταματήσει  τις  εχθροπραξίες;  Ποιος  θα
μπορούσε να πάρει μια τέτοια απόφαση και να στείλει πάνω από 7000 φέρετρα στις ΗΠΑ;
...Μόνον  κάποιο  πολύ  μεγάλο  στρατηγικό  κέρδος  δικαιολογεί  αυτήν  την  ανθρωποθυσία
...Κάποιο  κέρδος, το  οποίο  είναι  προφανές  πως  δεν  "αποκαλύπτεται"  από  αυτά  τα  οποία
φαίνονται.

Προφανώς, δηλαδή, αυτή η αιματηρή μάχη ήταν μια "παράσταση" για κάτι πολύ πιο μεγάλο
από ένα νησάκι στο μέγεθος των Αντικυθήρων. Πολύ πριν ασχοληθεί δηλαδή το Χόλυγουντ
με την παράσταση της Ιβοζίμα, κάποιο άλλο "Χόλυγουντ" πήγε και την έδωσε. Πολύ πριν
πάει  το  Χόλυγουντ  να  στήσει  τους  κομπάρσους  του  να  "σκοτωθούν"  στα  ψέματα
εκεί 

σαν 

"στρατιώτες",

κάποιο  άλλο  "Χόλυγουντ"
έστειλε 

πραγματικούς

στρατιώτες  να  σκοτωθούν
στα 

αλήθεια 

σαν

"κομπάρσοι" 

της

πραγματικής 

ιστορίας.

Κάποιο  άλλο  "Χόλυγουντ"  τους
έστειλε  εκεί  με  μόνο  στόχο  να
βγάλουν 

την 

περίφημη

"φωτογραφία".  Τι  θέλουμε  να
πούμε  μ'  αυτό;  ...Πως  είναι
προφανές ότι η μάχη αυτή έγινε
για "θεατρικούς" λόγους υψηλής πολιτικής και "μεγεθύνεται" εσκεμμένα μόνο και μόνο γιατί
πρέπει  να  δικαιολογηθούν  κάποιες  ανεξήγητες  πολιτικές  εξελίξεις,  οι  οποίες  θα
ακολουθούσαν τη μάχη αυτή.

Γιατί  μπορείς  να  "στήσεις"  μια  τέτοια  αιματηρή  "παράσταση";  ...Για  να  δικαιολογήσεις  τα
αδικαιολόγητα  ...Για  να κρύψεις  κάτι  πολύ  μυστικό,  του  οποίου  η  αποκάλυψη  μπορεί  να
κάνει κακό στα σχέδιά σου ...Για να κρύψεις κάτι πολύ προκλητικό και το οποίο, αν αφεθεί
σε  κοινή  θέα,  θίγει  πρόσωπα  κι  αποκαλύπτει  ανεπιθύμητες  καταστάσεις.  Όλα  αυτά
"εξαφανίζονται"  με  ένα  άσχετο  εντυπωσιακό  στρατιωτικό  "πυροτέχνημα".  Σαν  να
"ξεπλένεις"  χρήμα  είναι.  Πώς  κάποιοι  διατηρούν  προβληματικές  επιχειρήσεις,  για  να
παριστάνουν  τους  επιχειρηματίες,  προκειμένου  να  δικαιολογούν  κέρδη  και  άρα  να

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

5

νομιμοποιούν χρήματα από παράνομες δραστηριότητες; ...Έτσι ακριβώς συμβαίνει και στην
περίπτωση  αυτήν.  Κάποιοι  εμφανίζουν  "προβληματικές"  στρατιωτικές  επιτυχίες,  για  να
παριστάνουν  τους  στρατηγούς,  προκειμένου  να  δικαιολογούν  "κατακτήσεις"  και  άρα  να
νομιμοποιούν κέρδη προδοσιών.

Εμφανίζεις για παράδειγμα μια μεγάλη κατάκτηση σαν "νόμιμο" στρατιωτικό επίτευγμα, ενώ
στην  πραγματικότητα  είναι  μια  "παράνομη"  συναλλαγή  προδοσίας.  Μόνον  σε  αυτήν  την
περίπτωση  έχει  νόημα  και  αξία  η  εκατόμβη  των  θυμάτων.  7000  νεκροί  είναι  μεγάλο
"κόστος" για ν' αποκτήσεις την Ιβοζίμα, αλλά πολύ μικρό "κόστος" αν αποκτήσεις την ίδια
την  Ιαπωνία.  "Τζάμπα"  σου  βγαίνει  σε  αυτήν  την  περίπτωση.  Με  κέρδος  την  ίδια  την
Ιαπωνία  πολλοί  στρατηγοί  θα  παρασημοφορηθούν  για  την  Ιβοζίμα  ...έστω  και  σε  κλειστό
"κύκλο".  Με  κέρδος  την  ίδια  την  Ιαπωνία  πολλοί  πολιτικοί  και  στρατηγοί  θα
"συνυπογράψουν" την αιματοβαμμένη στρατιωτική "παράσταση"...

...Μια  "παράσταση"  απαραίτητη,  εφόσον  ο  βασικός  της  στόχος  είναι  να  αποκρυφθούν  τα
σημαντικά  αυτά  στοιχεία  στα  οποία  οφείλεται  το  τεράστιο  κέρδος  τής  κατάκτησης  της
Ιαπωνίας  και  ταυτόχρονα  να  προβληθούν  τα  ασήμαντα,  τα  οποία  απλά  "θολώνουν"  την
κατάσταση.  Κόλπο  είναι  αυτό.  Εμφανίζεις  έναν  ασήμαντο  "ποντικό"  σαν  "ροντβάιλερ",  για
να δικαιολογήσεις την επιτυχία σου να μπεις σε μια ξένη  "αυλή". Για να μην καταλάβουν
κάποιοι  ότι  την  "πόρτα"  σού  την  άνοιξαν  από  "μέσα" ─και  "ψάχνονται"  για  προδότες─,
εμφανίζεσαι σαν "ήρωας" που νίκησες τον "Κέρβερο" που τη φυλούσε ...Να φαίνεται ότι με
την ισχύ σου άνοιξες τις Πύλες και δεν τρύπωσες από μια "Κερκόπορτα" προδοσίας. Γιατί το
έχεις ανάγκη αυτό; ...Γιατί, όπου υπάρχει προδοσία, υπάρχουν και προδότες.

Η Ιαπωνία και ο λαός της έχουν προδοθεί και αυτό είναι το μεγάλο "ταμπού" τής σύγχρονης
ιαπωνικής  ιστορίας.  Είναι  "ταμπού",  γιατί  τα  πρόσωπα  αυτά,  τα  οποία  εμπλέκονται  στην
ανίερη αυτή πράξη, είναι τα υποτιθέμενα "ιερά" πρόσωπα της κοινωνίας της.

Οι "χασάπηδες" της ανθρωπότητας.

Όσο  περισσότερο  μελετά  κάποιος  τη  μάχη  τής  Ιβοζίμα — και  των  όσων  τραγικών  για  τον
ιαπωνικό λαό ακολούθησαν — τόσο
πιο πολύ αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει
μια  τεράστια  "πλεκτάνη"  γύρω  από
την υπόθεση αυτήν. Θα ξεκινήσουμε
την  ανάλυση  από  τα  βασικά  που
αφορούν  την  υπόθεση,  για  να
καταλάβει ο αναγνώστης τι θέλουμε
να  πούμε.  Θα  αποκλείσουμε  τα
"προσχηματικά", για να μας μείνουν

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

6

τα  "αποκαλυπτικά".  Θα  αποκλείσουμε  τα  απίθανα  και  τα  αδύνατα,  για  να  μας  μείνουν  τα
πιθανά και δυνατά.

Πολλοί δήθεν ιστορικοί και στρατηγικοί αναλυτές θεωρούν την κατάκτηση της Ιβοζίμα σαν
το  καθοριστικό  στοιχείο  τής  κατάκτησης  της  Ιαπωνίας.  Αυτό  είναι  πέρα  για  πέρα  ψευδές.
Ψευδές, αλλά κυρίαρχο ως άποψη, γιατί κάποιοι πλήρωσαν αδρά για να παγιωθεί η άποψη
αυτή και βέβαια δεν επέτρεψαν ποτέ μια σοβαρή συζήτηση πάνω στο θέμα αυτό.

Γιατί το θεωρούμε ψευδές σε βαθμό γελοιότητας; Γιατί ήταν μαθηματικά αδύνατον για την
οποιαδήποτε  στρατιωτική  δύναμη ─όχι  απλά  εκείνης  της  εποχής,  αλλά  ακόμα  και  της
σημερινής─

να  επιτεθεί  και  να  κατακτήσει  ολοκληρωτικά  ένα  νησιωτικό  κράτος  του

μεγέθους  και  της  στρατιωτικής  ισχύος  τής  Ιαπωνίας.  Ακόμα  και  σήμερα,  με  όλα  τα
τεχνολογικά  επιτεύγματα  που  μπορεί  να  χρησιμοποιήσει  κάποιος,  δεν  μπορεί  να  επιτύχει
αυτήν  την  κατάκτηση,  ακόμα  κι  αν  η  Ιαπωνία  παρέμενε  στην  εποχή  του  Β.  Παγκοσμίου
Πολέμου  ...Να  την  καταστρέψει  απολύτως  μπορεί,  αλλά  όχι  να  την  κατακτήσει.  110.000
χιλιάδες στρατιώτες χρειάστηκαν για να κατακτηθεί η Ιβοζίμα, τη στιγμή που η απόβαση της
Νορμανδίας απαίτησε 150.000 στρατιώτες. Αν αυτήν την ανθρωποθυσία απαίτησε ένα μικρό
"οικόπεδο"  στον  ωκεανό,  ποιος  μπορεί  να  φανταστεί  τι  θα  μπορούσε  να  απαιτήσει  μια
αποβατική προσπάθεια σε ένα τεράστιο νησιωτικό κράτος όπως η Ιαπωνία;

Δεν  υπήρχε  η  τεχνική  δυνατότητα  να  κατακτηθεί  ένα  τόσο  μεγάλο  νησιωτικό  κράτος  με
συμβατικές στρατιωτικές μεθόδους και τα μέσα που υπήρχαν εκείνη την εποχή. Δεν υπήρχε
δυνατότητα να κατακτηθεί ένα τέτοιο κράτος, γιατί δεν υπήρχε δυνατότητα να προστατευτεί
το  αποβατικό  σώμα — που  αντιστοιχεί  σε  ένα  τέτοιο  εγχείρημα — από  μια  εκατόμβη,  η
οποία  μπορούσε  να  μετατραπεί  σε  ολοκληρωτική  καταστροφή.  Δεν  μπορούσε  ένα  τέτοιο
σώμα  να  μεταφερθεί  χιλιάδες  χιλιόμετρα  μέσα  στον  ωκεανό,  χωρίς  να  κινδυνεύσει  να
μετατραπεί σε τροφή για τα ψάρια του. Η μικρή Κύπρος, των ολίγων μιλίων απόστασης από
την Τουρκία, απαίτησε προδοσία για να δεχθεί επιτυχή απόβαση. Η χιτλερική Γερμανία στο
απόγειο της δύναμής της ─"απλωμένη" σε όλη την ευρωπαϊκή "ακτή", και μια "ανάσα" από
τη Βρετανία─ δεν τόλμησε να κάνει το "σάλτο" αυτό ...Δεν τόλμησε να περάσει το στενό τής
Μάγχης ούτε όταν βομβάρδιζε τη Βρετανία ανηλεώς και μπορούσε εύκολα να παράσχει μια
αεροπορική  "ομπρέλα"  προστασίας  σε  ένα  αποβατικό  σώμα — στον  ελάχιστο  χρόνο  που
αυτό θα ήταν εκτεθειμένο στη θάλασσα — .

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι αυτά, τα οποία συνέβησαν στην άλλη μεριά τού Πλανήτη, δεν
έχουν  καμία  σχέση  με  τη  λογική.  Νησιωτικό  σύμπλεγμα  σαν  το  ιαπωνικό  στη  μέση  τού
ωκεανού  και  με  πληθυσμό  άνω των  εκατό  εκατομμυρίων,  δεν  μπορούσε  να  αποτελέσει
στόχο  τέτοιου  εγχειρήματος  ...Δεν  μπορούσε  να  "αιφνιδιαστεί"  από  κανέναν  αποβατικό
στόλο  και  εξαιτίας  καμίας  Ιβοζίμα.  Νησί,  όπως  η  Ιβοζίμα,  δεν  μπορεί  να  αποτελέσει  βάση
τέτοιας  επιθετικής  επιχείρησης,  γιατί  απλούστατα  δεν  μπορεί  να  "φιλοξενήσει"  τους
εκατοντάδες χιλιάδες ─αν όχι εκατομμύρια─ στρατιώτες, που απαιτεί μια τέτοια απόβαση και
η οποία είναι πολλαπλάσια πιο δύσκολη από αυτήν της Νορμανδίας.

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

7

Είναι  πολλαπλάσια  πιο  δύσκολη  απ'
αυτήν της Νορμανδίας γιατί η απόβαση
στην  περίπτωσή  της  γίνεται  σε  έναν
συνολικά εχθρικό χώρο και όχι σε έναν
κατακτημένο χώρο, όπου οι πληθυσμοί
αντιλαμβάνονται 

τις 

αποβατικές

δυνάμεις ως απελευθερώτριες δυνάμεις
και άρα είναι φιλικές και συνεργάσιμες
με τους "εισβολείς" ...Πολλαπλάσια πιο
δύσκολη,  γιατί  όλοι  ξέρουν  από  ΠΟΥ  θα  εκδηλωθεί  και  άρα  αποκλείεται  κάθε  πιθανότητα
αιφνιδιασμού. Χίλια χιλιόμετρα θάλασσας χωρίζουν την Ιβοζίμα από τις ιαπωνικές ακτές ...Τι
αιφνιδιασμός μπορεί να γίνει;

Επιπλέον, η Ιβοζίμα, λόγω μεγέθους, είναι παντελώς ακατάλληλη για "πλατφόρμα" τέτοιας

επιχείρησης.  Η  Ιβοζίμα  δεν  είναι  μια  ασφαλής  Αγγλία,  που  θα  φιλοξενεί,  θα  ταΐζει  και  θα
προετοιμάζει  μια  αποβατική  δύναμη  εκατοντάδων  χιλιάδων  στρατιωτών,  περιμένοντας  τον
κατάλληλο  χρόνο  για  να δράσει  ...Μια  σταλιά  γης  είναι,  που  δεν  έχει  την  υποδομή  να
φιλοξενήσει  ούτε  μία  στρατιωτική  μεραρχία.  Η  Ιβοζίμα  δεν  απέχει  τα  λίγα  χιλιόμετρα  του
στενού  τής  Μάγχης  από  τον  στόχο  τής  απόβασης  ...Χίλια  χιλιόμετρα  μακριά  είναι.  Αν
ξεκινήσεις  για  απόβαση,  θα σε  δουν  και  οι  τυφλοί,  θα  σ'  ακούσουν  κι  οι  κουφοί
...Αναπόφευκτα,  εφόσον  μια  αποβατική  δύναμη  είναι  εκτεθειμένη  όχι  για  ώρες,  αλλά  για
ημέρες  μέσα  στη  θάλασσα.  Ούτε  ο  Τζάκ  Νόρις  του  αυθεντικού  Χόλυγουντ  δεν  θα
επιχειρούσε τέτοια απόβαση.

Όχι  με  όπλα,  αλλά  με  πέτρες  να  τους  περίμεναν  οι  Ιάπωνες,  θα  τους  διέλυαν.  Το  κράτος
των  Καμικάζι,  αν  έβρισκε  "λαό"  για  απόβαση  στο  "τηγάνι"  τής  Ιβοζίμα,  θα  τον  "τηγάνιζε"
πριν καν επιβιβαστεί στα αποβατικά σκάφη Στα σκάφη, τα οποία δεν θα ήξεραν πού να τα
"δέσουν"  για  να "φορτώσουν"  τόσο  κόσμο.  Άρα;  ...Άρα,  η  Ιβοζίμα  ήταν  ένα  "θεατρικό"
σκηνικό  ενός  στρατιωτικού  "έργου".  Η  Ιβοζίμα  δεν  ήταν  το  καθοριστικό  βήμα  για  την
ολοκληρωτική παράδοση της Ιαπωνίας στις ΗΠΑ. Η Ιβοζίμα δεν άλλαξε το παραμικρό στην
ισορροπία  των  δυνάμεων των  εμπλεκομένων  στον  πόλεμο  χωρών.  Δεν  δικαιολογεί  η
απώλειά  της  τη  "συνέχεια"  που  είδαμε.  Για  να  παραδοθεί  ολοκληρωτικά  ένα  νησιωτικό
κράτος, όπως η Ιαπωνία, πρέπει να έχει προδοθεί ...Να προδοθεί από κάποιον τόσο ισχυρό
παράγοντα  της  εξουσίας,  που  να  παγιδευτεί  ο  κόσμος  να  "εγκλωβιστεί"  στη  δική  του
συνενοχή και να μην αντιδράσει στην εισβολή κατακτητών.

Γιατί τέτοιοι παράγοντες της ιαπωνικής εξουσίας είχαν ανάγκη να προδώσουν τον ιαπωνικό

λαό και όχι να τον στρατεύσουν στην παλλαϊκή αντίσταση απέναντι στον ξένο κατακτητή;
Γιατί να έχουν ανάγκη την προστασία των εισβολέων και όχι την προστασία τού λαού τους;
...Γιατί  αυτοί  οι  παράγοντες  της  ιαπωνικής  εξουσίας  είχαν  διαπράξει  εγκλήματα  κατά  της
ανθρωπότητας  και  κινδύνευαν  ...Γιατί  ο  επίδοξος  κατακτητής  ήταν  ταυτόχρονα  και
κατήγορος των Διεθνών Δικαστηρίων και ήδη τους κουνούσε τη "δικογραφία" στα μούτρα

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

7

Είναι  πολλαπλάσια  πιο  δύσκολη  απ'
αυτήν της Νορμανδίας γιατί η απόβαση
στην  περίπτωσή  της  γίνεται  σε  έναν
συνολικά εχθρικό χώρο και όχι σε έναν
κατακτημένο χώρο, όπου οι πληθυσμοί
αντιλαμβάνονται 

τις 

αποβατικές

δυνάμεις ως απελευθερώτριες δυνάμεις
και άρα είναι φιλικές και συνεργάσιμες
με τους "εισβολείς" ...Πολλαπλάσια πιο
δύσκολη,  γιατί  όλοι  ξέρουν  από  ΠΟΥ  θα  εκδηλωθεί  και  άρα  αποκλείεται  κάθε  πιθανότητα
αιφνιδιασμού. Χίλια χιλιόμετρα θάλασσας χωρίζουν την Ιβοζίμα από τις ιαπωνικές ακτές ...Τι
αιφνιδιασμός μπορεί να γίνει;

Επιπλέον, η Ιβοζίμα, λόγω μεγέθους, είναι παντελώς ακατάλληλη για "πλατφόρμα" τέτοιας

επιχείρησης.  Η  Ιβοζίμα  δεν  είναι  μια  ασφαλής  Αγγλία,  που  θα  φιλοξενεί,  θα  ταΐζει  και  θα
προετοιμάζει  μια  αποβατική  δύναμη  εκατοντάδων  χιλιάδων  στρατιωτών,  περιμένοντας  τον
κατάλληλο  χρόνο  για  να δράσει  ...Μια  σταλιά  γης  είναι,  που  δεν  έχει  την  υποδομή  να
φιλοξενήσει  ούτε  μία  στρατιωτική  μεραρχία.  Η  Ιβοζίμα  δεν  απέχει  τα  λίγα  χιλιόμετρα  του
στενού  τής  Μάγχης  από  τον  στόχο  τής  απόβασης  ...Χίλια  χιλιόμετρα  μακριά  είναι.  Αν
ξεκινήσεις  για  απόβαση,  θα σε  δουν  και  οι  τυφλοί,  θα  σ'  ακούσουν  κι  οι  κουφοί
...Αναπόφευκτα,  εφόσον  μια  αποβατική  δύναμη  είναι  εκτεθειμένη  όχι  για  ώρες,  αλλά  για
ημέρες  μέσα  στη  θάλασσα.  Ούτε  ο  Τζάκ  Νόρις  του  αυθεντικού  Χόλυγουντ  δεν  θα
επιχειρούσε τέτοια απόβαση.

Όχι  με  όπλα,  αλλά  με  πέτρες  να  τους  περίμεναν  οι  Ιάπωνες,  θα  τους  διέλυαν.  Το  κράτος
των  Καμικάζι,  αν  έβρισκε  "λαό"  για  απόβαση  στο  "τηγάνι"  τής  Ιβοζίμα,  θα  τον  "τηγάνιζε"
πριν καν επιβιβαστεί στα αποβατικά σκάφη Στα σκάφη, τα οποία δεν θα ήξεραν πού να τα
"δέσουν"  για  να "φορτώσουν"  τόσο  κόσμο.  Άρα;  ...Άρα,  η  Ιβοζίμα  ήταν  ένα  "θεατρικό"
σκηνικό  ενός  στρατιωτικού  "έργου".  Η  Ιβοζίμα  δεν  ήταν  το  καθοριστικό  βήμα  για  την
ολοκληρωτική παράδοση της Ιαπωνίας στις ΗΠΑ. Η Ιβοζίμα δεν άλλαξε το παραμικρό στην
ισορροπία  των  δυνάμεων των  εμπλεκομένων  στον  πόλεμο  χωρών.  Δεν  δικαιολογεί  η
απώλειά  της  τη  "συνέχεια"  που  είδαμε.  Για  να  παραδοθεί  ολοκληρωτικά  ένα  νησιωτικό
κράτος, όπως η Ιαπωνία, πρέπει να έχει προδοθεί ...Να προδοθεί από κάποιον τόσο ισχυρό
παράγοντα  της  εξουσίας,  που  να  παγιδευτεί  ο  κόσμος  να  "εγκλωβιστεί"  στη  δική  του
συνενοχή και να μην αντιδράσει στην εισβολή κατακτητών.

Γιατί τέτοιοι παράγοντες της ιαπωνικής εξουσίας είχαν ανάγκη να προδώσουν τον ιαπωνικό

λαό και όχι να τον στρατεύσουν στην παλλαϊκή αντίσταση απέναντι στον ξένο κατακτητή;
Γιατί να έχουν ανάγκη την προστασία των εισβολέων και όχι την προστασία τού λαού τους;
...Γιατί  αυτοί  οι  παράγοντες  της  ιαπωνικής  εξουσίας  είχαν  διαπράξει  εγκλήματα  κατά  της
ανθρωπότητας  και  κινδύνευαν  ...Γιατί  ο  επίδοξος  κατακτητής  ήταν  ταυτόχρονα  και
κατήγορος των Διεθνών Δικαστηρίων και ήδη τους κουνούσε τη "δικογραφία" στα μούτρα

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

7

Είναι  πολλαπλάσια  πιο  δύσκολη  απ'
αυτήν της Νορμανδίας γιατί η απόβαση
στην  περίπτωσή  της  γίνεται  σε  έναν
συνολικά εχθρικό χώρο και όχι σε έναν
κατακτημένο χώρο, όπου οι πληθυσμοί
αντιλαμβάνονται 

τις 

αποβατικές

δυνάμεις ως απελευθερώτριες δυνάμεις
και άρα είναι φιλικές και συνεργάσιμες
με τους "εισβολείς" ...Πολλαπλάσια πιο
δύσκολη,  γιατί  όλοι  ξέρουν  από  ΠΟΥ  θα  εκδηλωθεί  και  άρα  αποκλείεται  κάθε  πιθανότητα
αιφνιδιασμού. Χίλια χιλιόμετρα θάλασσας χωρίζουν την Ιβοζίμα από τις ιαπωνικές ακτές ...Τι
αιφνιδιασμός μπορεί να γίνει;

Επιπλέον, η Ιβοζίμα, λόγω μεγέθους, είναι παντελώς ακατάλληλη για "πλατφόρμα" τέτοιας

επιχείρησης.  Η  Ιβοζίμα  δεν  είναι  μια  ασφαλής  Αγγλία,  που  θα  φιλοξενεί,  θα  ταΐζει  και  θα
προετοιμάζει  μια  αποβατική  δύναμη  εκατοντάδων  χιλιάδων  στρατιωτών,  περιμένοντας  τον
κατάλληλο  χρόνο  για  να δράσει  ...Μια  σταλιά  γης  είναι,  που  δεν  έχει  την  υποδομή  να
φιλοξενήσει  ούτε  μία  στρατιωτική  μεραρχία.  Η  Ιβοζίμα  δεν  απέχει  τα  λίγα  χιλιόμετρα  του
στενού  τής  Μάγχης  από  τον  στόχο  τής  απόβασης  ...Χίλια  χιλιόμετρα  μακριά  είναι.  Αν
ξεκινήσεις  για  απόβαση,  θα σε  δουν  και  οι  τυφλοί,  θα  σ'  ακούσουν  κι  οι  κουφοί
...Αναπόφευκτα,  εφόσον  μια  αποβατική  δύναμη  είναι  εκτεθειμένη  όχι  για  ώρες,  αλλά  για
ημέρες  μέσα  στη  θάλασσα.  Ούτε  ο  Τζάκ  Νόρις  του  αυθεντικού  Χόλυγουντ  δεν  θα
επιχειρούσε τέτοια απόβαση.

Όχι  με  όπλα,  αλλά  με  πέτρες  να  τους  περίμεναν  οι  Ιάπωνες,  θα  τους  διέλυαν.  Το  κράτος
των  Καμικάζι,  αν  έβρισκε  "λαό"  για  απόβαση  στο  "τηγάνι"  τής  Ιβοζίμα,  θα  τον  "τηγάνιζε"
πριν καν επιβιβαστεί στα αποβατικά σκάφη Στα σκάφη, τα οποία δεν θα ήξεραν πού να τα
"δέσουν"  για  να "φορτώσουν"  τόσο  κόσμο.  Άρα;  ...Άρα,  η  Ιβοζίμα  ήταν  ένα  "θεατρικό"
σκηνικό  ενός  στρατιωτικού  "έργου".  Η  Ιβοζίμα  δεν  ήταν  το  καθοριστικό  βήμα  για  την
ολοκληρωτική παράδοση της Ιαπωνίας στις ΗΠΑ. Η Ιβοζίμα δεν άλλαξε το παραμικρό στην
ισορροπία  των  δυνάμεων των  εμπλεκομένων  στον  πόλεμο  χωρών.  Δεν  δικαιολογεί  η
απώλειά  της  τη  "συνέχεια"  που  είδαμε.  Για  να  παραδοθεί  ολοκληρωτικά  ένα  νησιωτικό
κράτος, όπως η Ιαπωνία, πρέπει να έχει προδοθεί ...Να προδοθεί από κάποιον τόσο ισχυρό
παράγοντα  της  εξουσίας,  που  να  παγιδευτεί  ο  κόσμος  να  "εγκλωβιστεί"  στη  δική  του
συνενοχή και να μην αντιδράσει στην εισβολή κατακτητών.

Γιατί τέτοιοι παράγοντες της ιαπωνικής εξουσίας είχαν ανάγκη να προδώσουν τον ιαπωνικό

λαό και όχι να τον στρατεύσουν στην παλλαϊκή αντίσταση απέναντι στον ξένο κατακτητή;
Γιατί να έχουν ανάγκη την προστασία των εισβολέων και όχι την προστασία τού λαού τους;
...Γιατί  αυτοί  οι  παράγοντες  της  ιαπωνικής  εξουσίας  είχαν  διαπράξει  εγκλήματα  κατά  της
ανθρωπότητας  και  κινδύνευαν  ...Γιατί  ο  επίδοξος  κατακτητής  ήταν  ταυτόχρονα  και
κατήγορος των Διεθνών Δικαστηρίων και ήδη τους κουνούσε τη "δικογραφία" στα μούτρα

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

8

τους.  Όλοι  αυτοί  κινδύνευαν  εξαιτίας  των  τεράστιων  λαθών  και  βέβαια  των  επίσης
τεράστιων εγκλημάτων τους ...Κινδύνευαν τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Η  ήττα  τής  Ιαπωνίας  στον  πόλεμο  και  οι  δικές  της  τεράστιες  απώλειες  κάπου  θα
"χρεώνονταν"  και  αυτό  για  την  περίπτωση  της  Ιαπωνίας  ήταν  μέγα  πρόβλημα.  Ήταν
πρόβλημα, γιατί υπάρχουν "θεσμοί", οι οποίοι δεν μπορούν να "χρεωθούν" λάθη και ήττες,
γιατί αυτοκαταστρέφονται. Υπάρχουν πρόσωπα, που δεν είναι κοινοί "θνητοί", ώστε
να αντέξουν τη "χρέωση" λαθών και εγκλημάτων 
...Δεν ήταν περίπτωση όμοια με της
Γερμανίας,  όπου ο  "μουντζούρης"  φορτώθηκε  στον  Χίτλερ  και  μετά  ΟΛΟΙ  οι  Γερμανοί  "εν
χορώ"  ούτε  είδαν  ούτε  ήξεραν  για  τον  "φόνο".  Ένας  κοινός  θνητός,  όπως  ο  Χίτλερ,
μπορούσε να πεταχτεί στα "σκουπίδια" τής γερμανικής ιστορίας και αυτό να μην επηρεάσει
τη  μετέπειτα  "πορεία"  της.  Όμως,  το  ίδιο  δεν  μπορούσε  να  συμβεί  στην  περίπτωση  της
Ιαπωνίας, παρ' όλο που υπήρχε ομοιότητα σε όλα τα υπόλοιπα δεδομένα.

Ο  "Χίτλερ"  τής  Ιαπωνίας  ήταν
ο 

θεός-αυτοκράτορας 

του

Σιντοϊσμού  ...και  αυτός  δεν
πιάνει  τον  "μουντζούρη". 
Ενώ
όμως  αυτός  ο  "θεός"  μέσα  στην
Ιαπωνία δεν πιάνει "μουντζούρη",
εκτός  Ιαπωνίας  ήταν  ένας  κοινός
εγκληματίας.    Αυτό  όμως  ήταν
ένα  πρόβλημα,  το  οποίο  δεν
μπορούσε να ξεπεραστεί με τρόπο
απλό. Ακόμα κι αν δεν ερχόταν ο
"θεός"  σε  σύγκρουση  με  τον  λαό
του,  εξαιτίας  των  τρομερών
συνεπειών της ήττας, ήταν βέβαιο
ότι κινδύνευε με Διεθνή Δικαστήρια για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Αν η διεθνής
κοινότητα, εξαιτίας τής απαίτησής της να αποδώσει δικαιοσύνη, έσφιγγε τον "κλοιό" γύρω
από  την  ηττημένη  και  άρα  οικονομικά  κατεστραμμένη  Ιαπωνία,  ήταν  βέβαιο  ότι  θα
κινδύνευε ο πλέον βασικός παράγοντας που εγκλημάτησε.

Ο επί Γης "θεός" τής Ιαπωνίας, ο οποίος είχε εξουσία ζωής και θανάτου πάνω στο σύνολο
των υπηκόων του, ήταν αδύνατον να αποποιηθεί των τεραστίων ευθυνών του. Η απαίτηση
των  λαών  του  Ειρηνικού  για  δικαιοσύνη  και  τιμωρία  των  εγκληματιών,  θα  έφερνε  την
Ιαπωνία μπροστά σε τρομερά διλήμματα. Θα έπρεπε είτε να "θυσιάσει" τον θεό της ─για να
σωθεί    η  ίδια─ είτε  να  θυσιαστεί  η  ίδια ─για  να  σώσει  τον  θεό  αυτόν─. Απλά  πράγματα
...Είτε θα έπρεπε να παραδώσει τον αυτοκράτορα στα Διεθνή Δικαστήρια, για να τιμωρηθεί
ως  κοινός  εγκληματίας  πολέμου,  είτε  να  ταυτιστεί  με  αυτόν  και  ν'  αποδεχθεί  η  ίδια  την
τιμωρία που προβλέπεται για ένα κράτος που εγκλημάτησε.

Η  Ιαπωνία,  δηλαδή,  είχε  μία  επιλογή,  την  οποία  δεν  είχε  για  παράδειγμα  η  "όμοιά"  της

Γερμανία.  Τα  εγκλήματα  της  Ιαπωνίας,  εν  αντιθέσει  προς  αυτά  της  Γερμανίας,  ήταν

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

9

απολύτως  προσωποποιημένα.  Τα  εγκλήματα  της  Ιαπωνίας  είχαν  "ονοματεπώνυμο".  Στη
Γερμανία,  για  παράδειγμα,  δεν  συνέβαινε  αυτό.  Τα  εγκλήματα  της  Γερμανίας  ήταν
εγκλήματα του γερμανικού λαού στο σύνολό τους, εφόσον ο ίδιος ο λαός ─εκτός όλων των
άλλων─ "δημιούργησε" και τον ίδιο τον Χίτλερ. Ο Χίτλερ ήταν δημιούργημα και συνένοχος
με  τον  γερμανικό  λαό.  Υπήρχε  συνυπευθυνότητα  του  λαού,  γιατί  ο  λαός  ήταν  αυτός,  ο
οποίος ψήφισε έναν λαϊκιστή φασίστα και στη συνέχεια τον ακολούθησε για το κέρδος. Ο
λαός δημιούργησε το κτήνος και ο ίδιος ο λαός εγκληματούσε οικειοθελώς  σε όλα τα μήκη
και πλάτη τής Ευρώπης, εφόσον υπήρχε "σύμπλευση" συμφερόντων.

Σε  αυτό  το  σημείο  αποκαλύπτεται  η  συνενοχή  και  άρα  η  συνευθύνη  και  κατ'  επέκταση  οι
συνέπειες  αυτών.  Οι  Γερμανοί,  ως  λαός,  πήραν  ένα  "σκουπίδι"  των  μπυραριών  και  του
δρόμου και του έδωσαν την ισχύ να γίνει ένα Κτήνος τής ιστορίας. Από τη συλλογική τους
δύναμη έδωσαν ατομική δύναμη στο Κτήνος να χτυπήσει άλλους λαούς. Από τη στιγμή που
τα  εγκλήματα  αυτά  δεν
είναι  ιδεολογικού  ή
θρησκευτικού τύπου και
φέρνουν 

οικονομικό

όφελος  στον  λαό  που
τον  ανέδειξε  και  τον
ακολούθησε, 

η

συνυπευθυνότητα 

σε

περίπτωση ήττας οδηγεί
σε 

οριζόντια

"κατανομή" 

ευθυνών

και  ποινών.  Τα  κέρδη,
επειδή είναι εθνικά, σε περίπτωση ήττας μετατρέπονται σε ζημιές του ιδίου επιπέδου και άρα
σε εθνικές. Τα οικονομικά κέρδη, τα οποία εισπράχθηκαν από το έθνος που εγκλημάτησε,
μετατρέπονται σε αποζημιώσεις, οι οποίες πρέπει να καταβληθούν στα θύματά τους. Όταν
όλοι  μαζί "πλιατσικολογούν"  εις  βάρος  των  άλλων  λαών,  όλοι  μαζί  καλούνται  να
αποζημιώσουν τα θύματά τους.

Απλά πράγματα. Από τη στιγμή που ο λαός κάνει το σφάλμα, ο λαός το "πληρώνει" στο ίδιο
"νόμισμα".  Αν  εγκληματήσει  για  οικονομικά  κέρδη,  η  ήττα  μετατρέπεται  σε οικονομική
ζημιά.  ΄Ό,τι  αποκτήθηκε  ή  αναπτύχθηκε  από  τη  Γερμανία  εις  βάρος  άλλων  λαών  γενικά
─και ανθρώπων ειδικά─ "κατάσχεται" και αποδίδεται ως "αποζημίωση" στα θύματά της. Το
σύνολο των υλικών και άυλων αποκτημάτων μοιράζεται ως αποζημίωση. Η τεχνογνωσία, για
παράδειγμα,  της  Bayer,  της  Mercedes,  της  Volkswagen  ή  της  Krupp  έπρεπε  να  αφαιρεθεί
άπαξ και δια παντός από τη Γερμανία και τον λαό της και να αποδοθεί στα θύματά της. Το
ίδιο  το  κράτος ─ενός  λαού  που  εγκλημάτησε,  χρησιμοποιώντας  την  ισχύ  ενός  κρατικού
μηχανισμού─ θα έπρεπε να τεθεί υπό στενή επίβλεψη επ' αόριστον.

Η ηττημένη Γερμανία και ο λαός της θα έπρεπε μεταπολεμικά να είναι ένα από τα πιο φτωχά
κράτη τού κόσμου ...Δίπλα στη Μπουρκίνα Φάσο θα έπρεπε να βρίσκεται το όνομά της στις

Χιροχίτο... Ο ατιμώρητος «Χίτλερ» της Ασίας

10

λίστες των κρατών και αυτό μόνον εφόσον και εάν οι ευρωπαϊκοί λαοί ήταν γενναιόδωροι
με  αυτήν  και  επέτρεπαν  την  ανεξάρτητη  πορεία  της.  Αυτό  ακριβώς  το  οποίο  επεδίωκε  ο
Κλεμανσώ ως τιμωρία τής Γερμανίας μετά το μακελειό τού Α.Π.Π. ...Μια τιμωρία, που, όπως
εκ  των  υστέρων  γνωρίζουμε,  αν  είχε  εφαρμοστεί,  θα  γλίτωνε  την  Ευρώπη  από  έναν  νέο
ισοπεδωτικό  πόλεμο  και  από  δεκάδες  εκατομμύρια  νεκρών.  Όπως  αντιλαμβανόμαστε,  η
ποινή  τής  υποταγής  και  κηδεμονίας  τής  Γερμανίας  οφειλόταν  στην  συνυπευθυνότητα  του
λαού  της.  Δεν  υπήρχε  στην  περίπτωσή  της  κάποιο  πρόσωπο  ν'  αναλάβει  το  σύνολο  της
ευθύνης, ώστε ο γερμανικός λαός ν' απαλλαγεί από τέτοιου είδους "βάρη".

Αντίθετα  στην  Ιαπωνία,  ο  λαός  δεν  ήταν  συνυπεύθυνος  στα  εγκλήματα  του  ιαπωνικού
κράτους,  γιατί  δεν  συμμετείχε  στις  αποφάσεις  αυτές,  οι  οποίες  οδήγησαν  στα  εγκλήματα.
Ακόμα  κι  όταν  εγκληματούσε,  το  έκανε,  υπακούοντας  σε  "θέσφατα",  των  οποίων  την
ορθότητα δεν νομιμοποιούνταν να κρίνει. Ακολούθησε τις εντολές ενός υπάρχοντος "θεού"
και  δεν  έφτιαξε  τέτοιον  το  πρώτο  "σκουπίδι"  που  του υποσχέθηκε  λύσεις  στα  οικονομικά
προβλήματά  του  εις  βάρος  των  άλλων  λαών,  όπως  συνέβη  με  τη  Γερμανία  και  όπως
συμβαίνει με τις συμμορίες των δρόμων.

Είναι άλλο πράγμα, δηλαδή, ως λαός να μετατρέπεις ένα "σκουπίδι" σε θεό, για να πας να
επωφεληθείς από την απανθρωπιά του και άλλο πράγμα να σε διατάζει ο θεός σου να γίνεις
απάνθρωπος. Ο αυτοκράτορας των Ιαπώνων ήταν ένας ζωντανός θεός και η επιθυμία του
ήταν  διαταγή  ...Μόνος  του  αποφάσιζε,  χωρίς  να  δίνει  λογαριασμό  σε  κανένα  συλλογικό  ή
άλλο όργανο του λαού ...Ήταν ένας "τρελός" Ιησούς αν οι Ιάπωνες ήταν χριστιανοί ή ένας
"τρελός"  Μωάμεθ  αν  αυτοί  ήταν  μωαμεθανοί  ...Υπεράνω  κρίσεως  ήταν  και  αποκλειστικά
υπεύθυνος για τη συμπεριφορά και άρα και για τις πράξεις τού ιαπωνικού λαού, που ─όπως
όλοι οι πιστοί των θρησκειών─ "εκτελεί" τις εντολές  τού Θεού και δεν τις "κρίνει" Δεν τις
κρίνει ούτε όταν του ζητάνε να αυτοκτονήσει ούτε όταν του ζητάνε να σκοτώσει. Μόνον να
δει  κάποιος  την  "εντολή"  Χιροχίτο  για  αυτοκτονία  των  υπηκόων  του  και  θα  καταλάβει
ΠΟΙΟΣ έπαιρνε τις αποφάσεις των εγκλημάτων για τους ΑΛΛΟΥΣ.

Η  Ιαπωνία,  δηλαδή,  ούτε  στο
θεωρητικό  επίπεδο  δεν  έπρεπε  να
τύχει 

της 

αντιμετώπισης 

της

Γερμανίας  με  τη  στρατιωτική  κατοχή
...Αρκούσε 

η 

τιμωρία 

τού

Αυτοκράτορά  της  ...Αρκούσε  η
"αποκαθήλωση"  του  ηλίθιου  "θεού"
της.  Η  θρησκεία  της  έπρεπε  να
"επαναρυθμιστεί", εφόσον ο πόλεμος
που  έκανε  μπορούσε  να  θεωρηθεί
θρησκευτικός και άρα ν' απαλλαγεί ο
λαός  στην  περίπτωση που  υπήρχε
ζωντανός  ο  "υπεύθυνος".  Για  έναν
λαό,  δηλαδή,  ο  οποίος  κινείται